بریده‌هایی از کتاب نیکولو ماکیاولی

نیکولو ماکیاولی یکی از فیلسوفان مشهور به شمار می‌رود که او را به عنوان پدر اندیشه سیاسی غرب و از طراحان اصلی مفهوم جدید قدرت دولت و سیاست مدرن می‌شناسند. تلفیق خدمت در سیاست و جامعه شناسی وی سبب شد تا سال‌ها بعد به یکی از متفکران بزرگ در این حوزه تبدیل شود. نیکولو ماکیاولی را می‌توان پدر معنوی آنالیز و تعریف آزادی به سبک غربی دانست، او اندیشمندی اومانیسم است و سیاست را فن و دانش کسب قدرت و نگهداری آن می داند و بدین سان ماهیت قدرت طلبانه و نفسانی سیاست مدرن را آشکار می‌کند. او در آثار خود ماهیت استیلاجو و سلطه گرانه آزادی مدرن را نشان می‌دهد. برخی وی را نخستین تئوریسین مدافع امپریالیسم می دانند. ماکیاولی در آثار مهم و برجسته خود همچون شهریار، گفتارها و آزادی تاکید می‌کند و معتقد است که سیاستمدار جهت حفظ قدرت خود مجاز به انجام هر کاری است. در واقع ماکیاولی به عنوان پدر فلسفه سیاسی مدرن که در آثار خود، جوهر سیاست اومانیستی را بیان کرده است، آشکارا از اخلاقیات سود انگارانه دفاع می‌کند.

«گاهی اوقات بهتر است: [انسان] خوب به نظر برسد، به جای اینکه خوب باشد.»!!!

در دنیایی که آدم‌های بدکار اداره‌اش می‌کنند، غیر قابل تصور است که حاکم واقعا درست‌کار برای مدت زیادی دوام بیاورد.

در دنیایی که آدم‌های بدکار اداره‌اش می‌کنند، غیر قابل تصور است که حاکم واقعا درست‌کار برای مدت زیادی دوام بیاورد.

قدرت را همراه با شهرت و آوازه و افتخار به دست آورد و از آن لذت برد

هر گاه برای نجات کشور تصمیم‌گیری قطعی لازم باشد، نباید بگذاریم ملاحظاتی در زمینه دادگری، انسان دوستی یا ستمکاری، یا حتی سرفرازی و سرافکندگی به میان آید.

«شک و تردید می‌تواند در همه ساختارهای وحدت گرا راه یابد»

مهر انگیزی بهتر است یا ترس انگیزی

اگر مشکلات را از قبل پیش‌بینی کنیم، به سادگی می‌توانیم آنها را از میان برداریم.

دوستی مردم برای شهریار ضروری است. واگرنه در روزگار ناسازگار پناهی نخواهد داشت.