بریده‌هایی از کتاب نادرشاه

ایران ممکن است در برابر حوادث کمرشکن مانند حمله اسکندر و مغول بر زمین افتد، ولی بسی نمی‌گذرد نفسی از نو می‌گیرد و مانند قهرمانان رویین‌تن باز قد علم می‌سازد و به دشمن می‌تازد و زندگی از سر می‌گیرد.

خزاینی که نادر نهاده بود به زودی برباد رفت، مملکت که از لشکرکشی‌های بسیار ناتوان گشته بود در فشار بحران اقتصادی خیلی سختی می‌نالید، اقدامات دینی نادر به کلی بی‌نتیجه ماند، ولی مرز و بوم ایران از دشمن رهایی یافت، از آن وقت تا به حال خاک ایران از سمت شمال و مشرق و جنوب شرقی رو به نقصان نهاده است، لکن ایران با سرحدات کنونی هم باقی نمی‌ماند اگر نادرشاهی نمی‌بود!

ایران ممکن است در برابر حوادث کمرشکن مانند حمله اسکندر و مغول بر زمین افتد، ولی بسی نمی‌گذرد نفسی از نو می‌گیرد و مانند قهرمانان رویین‌تن باز قد علم می‌سازد و به دشمن می‌تازد و زندگی از سر می‌گیرد.

این چنین بود مسرت مردم از خلاصی از دست کسی که زمانی برای مدح او کلمه پیدا نمی‌کردند.

از ساعت هشت بامداد تا سه بعدازظهر قریب ده‌هزار تن کشته شدند.

این چنین بود مسرت مردم از خلاصی از دست کسی که زمانی برای مدح او کلمه پیدا نمی‌کردند.

در امور کشورداری ابدآ شایستگی نداشت. با اینکه ظلم و اعتساف را به شدت مجازات می‌کرد هرگز به فکرش نمی‌رسید که رضایت و رفاه ملت را جلب کند.

جنگ‌های پیاپی و بی‌شمار با دولت‌های بزرگ و طوایف و اشرار نه تنها سرباز، بنه، پول، اسلحه و آمادگی می‌خواست بلکه اعصاب فولادین لازم داشت،

شخصیت نادر به قدری فوق‌العاده بود که داوطلبان از هر نقطه کشور به سوی او روانه شدند و سه ماه بعد از شکست فاحشی که خورده بود بار دیگر برای مقابله با سپاه نیرومند و مجهز طرف آماده گشت.