کتاب ادب حضور

قبولی زیارت هم معنایش این است که آن فیضی که از ملاقات این ولیّ خدا به ملاقات‌کننده می‌رسد، آن فیض به شما برسد

زیارت، انسان را پولادین می‌سازد

«فَرِّق بَینی وَبَینَ ذَنبِیَ المانِعِ لی مِن لُزومِ طَاعَتِک» که در دعای شریف ابوحمزه [هست]، یعنی اگر چنانچه انسان مبتلای به گناه شد، این گناه موجب می‌شود که انسان لزوم طاعت را هم از دست بدهد؛ یعنی ملازم با طاعت الهی هم نباشد؛ توفیقات از انسان گرفته می‌شود

اللهم اجعلنی من زوارک (خدایا مرا از زائران خود قرار بده) حال سؤال این است که از این دعا چه معنایی برداشت می‌شود؟ چرا که خدای تعالی جسم نیست، تا مکانی خاص و جهتی معین داشته باشد. معنای این دعا چنین است: خدایا! مرا آن چنان قرار بده که فقط به تو تمایل و توجه داشته باشم!