بریده‌هایی از کتاب اثر مرکب

مهم نیست که چه‌قدر باهوش هستی یا نیستی؛ باید نداشتنِ تجربه، مهارت، هوش،‌ یا تواناییِ ذاتی خودت را با سخت‌کوشی و تلاش زیاد جبران کنی. اگر رقیبت از تو باهوش‌تر، بااستعدادتر، یا باتجربه‌تر است، فقط باید سه یا چهار برابر سخت‌تر از او کار کنی؛ آن وقت می‌توانی به‌راحتی شکست‌اش بدهی!

شاید معتقدی که ازاساس آدم بدشانسی هستی؛ ولی این هم فقط یک بهانهٔ دیگر است و بس!

آیا پرتاب‌های آزاد را در بازی از دست می‌دهی؟ یک ماه هر روز هزار پرتاب آزاد تمرین کن. در دریبل زدن با پای چپت عالی نیستی؟ روزی سه ساعت دریبل زدن تمرین کن. نمره‌هایت در ریاضی پایین است؟ بنشین و شب و روز ریاضی بخوان، معلم خصوصی بگیر، و تمام تابستان جان بکَن تا نمرهٔ خوب بگیری. خلاصه بهانه بی‌بهانه! اگر در چیزی خوب نیستی، سخت‌تر کار کن،

‫«کسی باش که ‹نه› می‌گوید. همرنگ جماعت شدن افتخاری ندارد! آن آدم متفاوت باش، آن آدم استثنایی.»

«مهم نیست که چه‌قدر باهوش هستی یا نیستی؛ باید نداشتنِ تجربه، مهارت، هوش،‌ یا تواناییِ ذاتی خودت را با سخت‌کوشی و تلاش زیاد جبران کنی.

می‌دانی چرا مربیان المپیک دستمزدهای بالایی دارند؟ چون هر تمرینی، هر کالری، و هر ذره مواد غذایی ورزشکارانشان را ردگیری و ثبت می‌کنند. تمام برنده‌ها به‌نوعی ردیاب هستند! اکنون ازت می‌خواهم که تو هم با همین قصد ـ یعنی، برای قرار دادن هدف‌هایت در معرضِ دیدت ـ زندگی‌ات را ردگیری و ثبت کنی.

جیم ران، گفته است: «هیچ اصول جدیدی وجود ندارد. حقیقت چیز جدیدی نیست، بلکه موضوعی قدیمی است. باید کمی به آن یارویی مشکوک باشی که می‌گوید: ‹بیا این‌جا، می‌خواهم عتیقه‌های ساختِ خودم را نشانت بدهم!› نه، عتیقه ساختنی نیست».

«کسی باش که ‹نه› می‌گوید. همرنگ جماعت شدن افتخاری ندارد! آن آدم متفاوت باش، آن آدم استثنایی.»

همرنگ جماعت شدن افتخاری ندارد! آن آدم متفاوت باش، آن آدم استثنایی.»

اطمینان حاصل کن سه ساعت را با فردی سه دقیقه‌ای نمی‌گذرانی!

اگر رقیبت از تو باهوش‌تر، بااستعدادتر، یا باتجربه‌تر است، فقط باید سه یا چهار برابر سخت‌تر از او کار کنی؛ آن وقت می‌توانی به‌راحتی شکست‌اش بدهی!»

اسکات باش ـ چند قدم کوچکِ به ظاهر کم‌اهمیت را که می‌توانی هر روز برداری بنویس؛ قدم‌هایی که می‌توانند زندگی‌ات را به مسیر جدید و مثبتی بکشانند.

تا حالا داستان لاک‌پشت و خرگوش را شنیده‌ای؟ خانم‌ها و آقایان، من آن لاک‌پشت هستم!

تو انتخاب‌هایی را می‌کنی که به خیال خودت بر آن‌ها کنترل داری ولی، در اصل، انتخاب‌هایت هستند که سرنوشت تو را در دست دارند! هر تصمیمی، هرچه‌قدر هم کوچک و بی‌اهمیت، می‌تواند مسیر زندگی تو را تغییر دهد ـ رفتن یا نرفتن به دانشگاه، کسی که با او ازدواج می‌کنی، خوردن آخرین نوشیدنی قبل از رانندگی، همراه شدن با دیگران موقع غیبت از کسی یا ساکت ماندن، گرفتن تماسِ دیگری با مشتری یا بی‌خیال شدن، گفتن یا نگفتن دوستت دارم... خلاصه هر انتخابی، تأثیری روی «اثر مرکب» زندگی تو دارد.

«هرآنچه که به‌وضوح در ذهنتان مجسم کنید، مشتاقانه در آرزویش باشید، صادقانه به آن باور داشته باشید، و با شور و شوق برای دستیابی به آن اقدام کنید... به‌طور قطع تحقق می‌یابد.»

اگر رقیبت از تو باهوش‌تر، بااستعدادتر، یا باتجربه‌تر است، فقط باید سه یا چهار برابر سخت‌تر از او کار کنی؛ آن وقت می‌توانی به‌راحتی شکست‌اش بدهی!»

ارسطو نوشته است: «ما همانی هستیم که مکرر انجام می‌دهیم.»

بنابراین، برای شروعِ کارهای کوچکی که تو را در مسیر رسیدن به هدف‌هایت پیش می‌برند، یک روز هم تعلل نکن!

«اگر می‌خواهی به چیزهای بزرگ‌تری برسی،‌ باید آدم بزرگ‌تری بشوی. موفقیت چیزی نیست که دنبالش کنی. آنچه دنبالش کنی، از تو فرار می‌کند! درست مثل دنبال کردن پروانه‌ها. موفقیت چیزی است که تو با تبدیل شدن به فردی موفق آن را جذب می‌کنی.»

جادوی «اثر مرکب» درنهایت به کار می‌افتد و تفاوت‌های عظیم در نتایجِ نهایی به بار می‌آورد.

خیلی راحت می‌شود انگشت اتهام را به سوی دیگران نشانه رفت، مگر نه؟

برای ماندن تا آخر این راهِ دشوار، چیزی به‌مراتب بزرگ‌تر از مصمم‌ترین اراده‌ها لازم است ـ چون نیروی اراده نمی‌تواند به‌تنهایی آن‌ها را ریشه‌کن کند. قدرت تغییرهای کوچک: ۱ درصد تغییر در مسیر، مساوی است با ۲۴۰ کیلومتر انحراف از مسیر اصلی!

دست آخر، خودم مسئول همهٔ نتایجش شدم. وقتی که بالاخره متوجه اشتباهات و عملکرد نادرستم شدم، آگاهانه انتخاب کردم که زمان بیشتری را برای جنگیدن با آن هدر ندهم. در عوض در پیِ التیام زخم‌هایم برآمدم، درسم را آموختم، و به راهم ادامه دادم. حالا که به آن روزها فکر می‌کنم می‌بینم، امروز هم اگر بود، باز انتخاب می‌کردم که دوباره بلند شوم و راهم را در مسیر جدیدی ادامه دهم. اکنون از تو می‌خواهم که همین کار را انجام دهی. مهم نیست که چه اتفاقی برایت افتاده است، مسئولیت کامل آن را بر عهده بگیر ـ خوب یا بد، پیروزی یا شکست. مسئولیت آن را بپذیر. استادم جیم ران می‌گفت: «روزی که مسئولیت کامل زندگی‌ات را بر عهده بگیری، روزی است که از بچگی به بزرگسالی فارغ‌التحصیل شوی.»

بزرگ‌ترین تفاوت بین آدم‌های موفق و ناموفق این است که آدم‌های موفق حاضر به انجام‌دادن کارهایی هستند که آدم‌های ناموفق حاضر به انجام‌دادنش نیستند. این نکتهٔ بسیار مهمی است که باید همیشه در خاطر داشته باشی، چون در بسیاری از مواقع، زمانی که در زندگی‌ات با انتخابی سخت، خسته‌کننده و شاق روبرو می‌شوی، به کارت می‌آید.

«کسی باش که ‹نه› می‌گوید. همرنگ جماعت شدن افتخاری ندارد! آن آدم متفاوت باش، آن آدم استثنایی.

جیم ران گفته است: «آنچه انجام‌دادنش آسان است، انجام ندادنش هم آسان است!» جادوی این کار در پیچیدگی‌اش نیست؛ جادویش در انجام دادن مکرر و کافیِ کارهای کوچکی است که معجزهٔ «اثر مرکب» را به کار می‌اندازند.

بگذار هشداری به تو بدهم: به دست آوردن موفقیت سخت است؛ فرایندی پرزحمت، خسته‌کننده، و گاهی حتی ملال‌آور! ثروتمند شدن، بانفوذ شدن، و تبدیل شدن به یکی از بهترین‌های حوزه‌ات در سطح جهان، کاری آهسته و شاق است.

«جالب است؛ هر چه بیشتر تمرین می‌کردم، خوش‌شانس‌تر می‌شدم.»

هیچ چیزی مثل موفقیت شکست نمی‌خورد!

در زندگی‌ات هر چیزی به این دلیل وجود دارد که تو ابتدا انتخابی در مورد چیزی کرده‌ای