کتاب زمانۀ ما و نهج‌البلاغه

امام صادق (ع) در روایت مهمی که در مذمت بنی‌امیه فرموده‌اند با اشاره به همین مسئله بیان می‌دارند: «ان بنی‌امیه رخصوا الناس فی تعلیم الایمان و منعوهم تعلیم الشرک لکی اذا حملوهم علیه لم یعرفوا» در این روایت شریف بیان می‌شود که بنی‌امیه مردم را در تعلیم ایمان آزاد گذاشتند اما آنان را از تعلیم شرک بازداشتند تا آن‌گاه که شرک برآنان حمله می‌کند آن را نشناسند.

از نظر اسلام، قدرت ارزشمند است و اگر قدرت و حکومت در دست ما نباشد، بسیاری از اهداف محقق نخواهد شد.

علی (ع) در خطبۀ ۱۲۷ تأکید می‌کنند که به اکثریت التزام داشته باشید و از تفرقه بپرهیزید چرا که کسانی که عموم مردم جدا می‌شوند نصیب شیطان می‌گردند چنان‌که گوسفند جداشده از گله نصیب گرگ می‌گردد. بر این اساس و با توجه به این اهمیت، علی (ع) می‌فرمایند: ‫هرکس مردم را به تفرقه فراخواند اورا بکشید هرچند در زیر عمامه من پنهان شده باشد.

حتی علی (ع) میان خوارج که به تعبیر حضرت، تیر شیطان شدند و معاویه تفاوت می‌گذارد و بیان می‌دارد که «آن شخصی که در طلب حق هست و اشتباه می‌کند با کسی که دنبال باطل هست و آن را درک می‌کند متفاوت است»

وقتی که نخبگان به خاطر حق عظیمی که تعطیل می‌شود و بخاطر باطل عظیمی که بدان عمل می‌شود وحشت نکنند طبیعی است که ابرار ذلیل شوند و اشرار عزیز گردند.