کتاب ۱۳۰ نکته در باب کارگردانی

من راز موفقیت را نمی‌دانم، ولی قاعدهٔ شکست را می‌شناسم: سعی در راضی‌نگاه‌داشتن همه.

باید از شکست دیگران بیاموزید. عمر شما کفاف نمی‌دهد همهٔ آنها را خودتان تجربه کنید.

باید از شکست دیگران بیاموزید. عمر شما کفاف نمی‌دهد همهٔ آنها را خودتان تجربه کنید.

به شما گفته خواهد شد: «کارگردانی را نمی‌توان یاد داد. هر کارگردانی خود باید راهش را پیدا کند و چگونگیِ رابطه با همکارانش را تعیین کند.»

در نظر داشته باشید که بازیگران ماشین نیستند، متن نمایش طرح صنعتی نیست، و این کتاب نیز فرصت اندیشیدن و داشتن واکنش سیال را نمی‌گیرد. اگر درست بنگریم، می‌بینیم که تمرین و اجرا تجربه‌ای زنده و هماره در حال تغییر ‌است.

بدانید که کشمکش مهم‌تر از برایند و سرانجام است.  اینکه شخصیت به هدف خود می‌رسد یا نه اهمیت حیاتی ندارد. مهم این است که خواست‌ها و اهداف شخصیت روشن باشد، شخصیت برای دستیابی به آنها تلاش کند،

چگونه تمرین‌ها را زنده و روان و ثمربخش نگه می‌داشت...

تمام سرنخ‌ها را به او نشان دهید، ولی همهٔ نخ‌ها را به‌هم وصل نکنید.

در نظر داشته باشید که بازیگران ماشین نیستند، متن نمایش طرح صنعتی نیست، و این کتاب نیز فرصت اندیشیدن و داشتن واکنش سیال را نمی‌گیرد. اگر درست بنگریم، می‌بینیم که تمرین و اجرا تجربه‌ای زنده و هماره در حال تغییر ‌است.

شما در مقام کارگردان باید بدانید که اساسی‌ترین عامل علاقه‌مندی تماشاگر در دنبال‌کردن نمایش چیست.

در‌عوضِ آنچه تماشاگران به من داده‌اند من چه چیزی می‌توانم به آنها بدهم؟»

اگر مدام دلتان می‌خواهد متنی را تغییر دهید، احتمالاً بهتر است کارگردانی را کنار بگذارید و نمایشنامه‌نویس شوید.