بریده‌هایی از کتاب زن فروشنده

من هم شاید دیگران را با شیوهٔ حرف زدنم آلوده می‌کنم. فکر می‌کنم آلوده کردن همدیگر به این شکل شیوهٔ تثبیت خودمان، به‌عنوان انسان است.

زن‌ها از عصر حجر همین بوده‌ان. جوون‌ترین و خوشگل‌ترین دخترهای قبیله می‌رن دنبال قوی‌ترین شکارچی‌ها. اون‌ها ژن‌های قوی به جا می‌ذارن، ما هم باید خودمون رو با چیزهایی که باقی مونده دلداری بدیم. جامعهٔ مثلاً مدرن ما فقط توهمه. ما تو دنیایی زندگی می‌کنیم که از دوران پیش از تاریخ تا الان خیلی کم تغییر کرده

دنیای عادی جایی برای استثناها ندارد و همیشه به‌آرامی عوامل خارجی را حذف می‌کند. هرکس کمبود داشته باشد عذرش خواسته می‌شود. پس به این علت باید درمان شوم، وگرنه مردم عادی حذفم می‌کنند.

زن‌ها به‌سمت مردهای قوی‌ای سرازیر می‌شن که شکار خوبی با خودشون می‌آرن خونه، این مردها با قشنگ‌ترین دخترهای قبیله ازدواج می‌کنن. مردهایی که به شکار ملحق نمی‌شن یا اون‌قدر ضعیفن که اگه تلاش کنن هم به هیچ‌کاری نمی‌آن، تحقیر می‌شن. چینش هیچ تغییری نکرده