کتاب سی‌و‌نه پله

جماعت پشت‌سرم در پیاده‌رو موج می‌زد؛ همه در حال گپ و بدوبدو. به مردمی که کاری برای انجام داشتند، حسودی‌ام شد.

انگار صدایی مدام در گوشم می‌گفت بلند شو کاری بکن، وگرنه هرگز نمی‌توانی دوباره بخوابی.

آنارشیست‌های تحصیل‌کرده‌ای بودند که انقلاب به راه می‌انداختند؛ اما در کنارشان سرمایه‌گذارانی هم وجود داشتند که به‌خاطر پول بازی می‌کردند.