بریده‌هایی از کتاب تربیت دخترانی رها از نگرانی

ترس‌ها زمانی به نگرانی تبدیل می‌شوند که تجربه‌تان نشان دهد احتمال وقوع یک چیز بد بسیار بالاست.

تقدیم به مادرم. ممنون که زنی شجاع، قوی و باهوشی و به من الهام بخشیدی تا مثل تو باشم.

وقتی در دنیای یک دختر مشکلی پیش می‌آید، او معمولاً خود را سرزنش می‌کند و هنوز چیزی راجع‌به هیولای نگرانی نمی‌داند. پسرها بیشتر اوقات دیگران را سرزنش می‌کنند، مثل مادرها.

تازمانی‌که آگاه زندگی می‌کنید، می‌توانید به حس درونی‌تان اعتماد کنید. گاهی ممکن است برای اینکه بتوانید به‌خوبی حس درونی‌تان را بشنوید، مجبور شوید صدای ترستان را سرکوب کنید. درعین‌حال که روی نگرانی‌هایتان کار می‌کنید، حس درونی‌تان نیز رشد می‌کند.

چیزی را بهتان می‌گویم که دخترم به من گفت: «فهمیدم شجاع‌تر از اونی‌ام که بخوام بترسم. بااینکه یه وقت‌هایی می‌ترسم، اما بیشتر وقت‌ها شجاعم.»

شناخت این حقیقتْ نگرانی‌اش را به‌سوی گودالی بی‌انتها هل داد و ازآن‌پس، روند بهبودش آغاز شد.

ویژگی‌های بیرونی‌اش هیچ تناسبی با آنچه در درونش اتفاق می‌افتد ندارند.

تقدیم به مادرم. ممنون که زنی شجاع، قوی و باهوشی و به من الهام بخشیدی تا مثل تو باشم.

دختربچه‌ها بسیار متفاوت‌اند. برحسب طبیعت، دختربچه‌ها دوست دارند شما را خشنود کنند. دخترانْ خود را نسبت‌به رابطه می‌سنجند. احساس شناخته‌شدن و دوست داشته شدن برایشان حیاتی است. بنابراین گفتن چیزی که ممکن است مسخره یا عجیب‌غریب به نظر برسد یا باعث شود دیگران طردشان کنند ازنظرشان ریسک بسیار بزرگی است.

پس، قضیه ازاین‌قرار است. قبلاً هم این را شنیده‌اید: یکی از بزرگ‌ترین عوامل اضطراب در کودکان اضطراب در والدین است (اما فراموش نکنید همیشه جای امیدواری هست و هیچ‌وقت دیر نیست). می‌خواهیم راجع‌به این