کتاب عبدالمهدی

اگر دین اسلام را لحظه لحظه نخوانی و ندانی، در گِل می‌مانی.

خدا از من و شما هم همین را می‌خواهد؛ طوری زندگی کنیم که خدا باری را بوسیلهٔ ما از روی دوشی بردارد، دلی را با کمک ما تسکین بدهد، لبی را با وجود ما خندان کند، تلألو بندگی خدا باشیم نه تجمل وجود شیطان!

به قول مولا امیرالمؤمنین: - از بدن‌هایتان بگیرید و به روح‌هایتان ببخشید، و در این گرفتن از جسم و روان و جان بخل نورزید. تا می‌توانید از اندامتان، از استعدادتان، از جسمتان بگیرید و به روحتان کمک کنید، و برای تعالی فکر و اندیشه‌تان استفاده کنید...

تاریخ را اگر نخوانی، در لجن توهم و ترس اخبار فضای مجازی می‌مانی!

دل وقتی که زیاد بی‌محبتی ببیند، می‌گیرد.

یا الله درگذر از خطاهایی که باعث شد دعاهایی که حتی تو دلت می‌خواست برای من مستجاب کنی، اجابت نشود! خدایا من خودم نگذاشتم دعایم مستجاب شود، نگذاشتم، نخواستم، ندیدم، نشنیدم... خدایا تو بر من تمام محبتت را کامل کردی و من بر خودم ظلم کردم!

تحصیل کی نورانیت ایجاد می‌کند؟ یک؛ تحصیل تکلیف ما باشد. دوم؛ همراه با تقوا و تزکیه باشد. (عبدالمهدی مغفوری)

الهه‌ای که می‌تواند دل تو را ببرد، زمین و زمانِ تو را شیرین اداره کند، الهه‌ای که بی‌نظیر است و تبسم و ترنم زندگیِ تو بوده از اول تا اکنون؛ خداست... خالقی که در دریای محبت خودش تو را خلق کرد، در آغوش محبت خودش تو را تا به این‌جا بزرگ کرد و تو را دائم هواداری می‌کند و نگاه از تو بر نمی‌دارد... لا اله... محکم بگو: الا الله!

«سنگر بسیج را حفظ کنید، این‌جا سفارت‌خانهٔ امام زمان (عج) است. همیشه پاک و مطهر نگهش دارید.»

علم، عبارت است از نورانیت درون. اگر توانستی در درون خودت و در روح و روان خودت و در قلب خودت نورانیت به وجود بیاوری این علم است.

رَبِّهم یُرزَقون... زنده‌اند نزد خدا، شاهدند بر اعمال ما، دستشان گشوده است برای یاری ما و روزی می‌خورند از نزد خدا!

- اگر واقعا هیچ راه دیگه‌ای نبود، مشورت هم به جایی نرسید، راهی رو انتخاب کن که مخالف هوای نفست باشه.

اگر دیدی علمت بر تواضعت نیفزود، احساس کردی قلبت نورانیت پیدا نکرد که راه زندگی را نشانت دهد و تو را به قرب خدا برساند، بلکه غرور گرفته است. توجهت به آن طرف کمتر شد و به این طرف بیشتر، این را بدان این علم نیست... جهل است! سریع به فریاد خود برس، عمر می‌گذرد. لحظات عمر ارزش فوق‌العاده دارد. بالاترین و والاترین و گرانبهاترین سرمایه انسان، عمر است.

اندیشه و نیت و زندگی کسانی که اطراف ما هستند، بر اندیشه و نیت و کار ما اثر دارد. هم‌نشین اثر دارد، پدر و مادر و دوست و استاد اثر دارد لقمه اثر دارد... و مؤمن حواسش هست که تنها خدا در وجود او اثر بگذارد تا بتواند زیر سایهٔ الهی این چند صباح را بگذراند و البته که خوب هم بگذراند. پس حاضر نیست هر لقمه‌ای را بخورد، هر حرفی را بشنود، هر تصویری را ببیند، هر کلامی را بگوید، با هر کسی رفت و آمد کند... هرکس که عطر الهی دارد و پر از آرامش است را انتخاب می‌کند. دایرهٔ اختیار و انتخاب است دنیا. و ما روزی‌خور انتخاب‌های با اختیارِ خودمان!

همراه عبدالمهدی زمزمه کنید: اللهم اغفر لی الذنوب التی... خدایا ببخش گناهانی که پاره کرد حریم و حرمت پاک و ناب تو را!

تحصیل کی نورانیت ایجاد می‌کند؟ یک؛ تحصیل تکلیف ما باشد. دوم؛ همراه با تقوا و تزکیه باشد. (عبدالمهدی مغفوری)

تحصیل کی نورانیت ایجاد می‌کند؟ یک؛ تحصیل تکلیف ما باشد. دوم؛ همراه با تقوا و تزکیه باشد. (عبدالمهدی مغفوری)

-خدا ازدواج رو حلال کرده، طلاق رو هم حلال کرده، اما خدا از این کار خیلی بدش می‌آید. زندگی رو باید ساخت. اما قبلش بدون زندگی یه عرصه‌ای برای ساخته شدن خود فرد است. این‌که بتونی کنار بیایی با ویژگی‌های کس دیگری که شبیه تو نیست اما کنار تو هست و تو نسبت به او مسئولیت داری، این‌که مجبور بشی یه سری از خواسته‌های خودت رو ندیده بگیری، یا یه سری از خلقیات بد خودت رو ترک کنی و بر عکس یه سری ویژگی‌های خوب پیدا کنی تا با اون ویژگی‌ها زندگی رو بسازی، همش توی همین زندگی اتفاق میفته و خدا بابت صبری که می‌کنی براتون اجر می‌نویسه!

به قول مولا امیرالمؤمنین: - از بدن‌هایتان بگیرید و به روح‌هایتان ببخشید، و در این گرفتن از جسم و روان و جان بخل نورزید. تا می‌توانید از اندامتان، از استعدادتان، از جسمتان بگیرید و به روحتان کمک کنید، و برای تعالی فکر و اندیشه‌تان استفاده کنید...

اگر معده سالم باشد و غذای بد دریافت نکند، بدن سالم و زندگی آسان خواهد داشت. بدپوششی و بدحجابی هم محصول فکرهای خالی از لذات الهی و حرف‌های ناب خداست.

این را عبدالمهدی به من یاد داد؛ که تنهایی و کمبودهایت را نمی‌توانی با مردم جبران کنی... زیاد خودت را معطل افراد نکن، مدام خواهش محبت نکن... نخواه آدم‌هایی که مثل خود تو هستند تو را سیراب کنند؛ دیگران هم موجوداتی پر از نقص هستند، مثل خودت.

کلام اول و آخر عبدالمهدی برای من این بود؛ الهه‌ای که می‌تواند دل تو را ببرد، زمین و زمانِ تو را شیرین اداره کند، الهه‌ای که بی‌نظیر است و تبسم و ترنم زندگیِ تو بوده از اول تا اکنون؛ خداست...

غذا می‌خورم که جون داشته باشم، برای لذتش نیست که. با این حس بخور، نه سوختگی می‌فهمی نه شوری!

آرزوی دیدن یار غائب را تنها دل‌های خالی از محبت دنیا می‌فهمند و الا که اسیر زرق و برق دنیا همه‌اش بی‌چاره‌وار دنبال خواهش‌هایش می‌دود و یا نمی‌رسد و یا اگر هم برسد باز هم تشنهٔ خواهش دیگری است... غصهٔ دنیا رهایش نمی‌کند!

نا آرامی‌های زندگی محصول ناکامی‌های ماست! دنیا را که وابگذاری، لذت عمیق بودن در حضور نماز را هم خواهی برد! لذت بودن، شیرینی ایستادن مقابل پروردگاری که کوچکش هستیم و بزرگِ مهربان است

برای رفع شبهات جوان‌ها اگر تلاش نمی‌کنی، شرمنده باش! برای معرفی انقلاب به نسل امروز اگر کاری نمی‌کنی، شرمنده باش! برای معرفی آمریکا به دختر و پسر این دیار اگر کتابی هدیه نمی‌دهی، شرمنده باش! کتاب اگر نمی‌خوانی و برای انجام کارهای بالا توان نداری، بیشتر شرمنده باش!

مؤمن از کمِ دنیا لذتی می برد که مُترِف از زیادِ دنیا! مؤمن هم لذت دنیا را دارد و هم آخرت! مترف دنیا را دارد و از آخرت هیچ!

برای جهیزیه قرض می‌گیریم. برای خرج عروسی وام. برای فرش و پرده و... قسط داریم. برای... زندگی‌ها را پر کرده‌ایم از غصهٔ لوازم دنیا و به جای آن‌که آرامش داشته باشیم، مدام تحت فشار مالی هستیم. اگر به خودمان یاد می‌دادیم چگونه زندگی کنیم، اگر متوجه بودیم زندگی را اخلاق می‌سازد نه اموال بیش از حد... دیگر این‌قدر گرسنهٔ تجملات نمی‌شدیم. ساده‌تر آرام‌تر پرمحبت‌تر! عبدالمهدی این‌طور بود.

هدیهٔ کتاب، نذر کتاب، وقف کتاب خوب که ذهن‌ها را روشن می‌کند، دل‌ها را آگاه می‌کند از هر نذری تأثیرگذارتر است. به جای خیرات مادی می‌شود گاهی برای خودمان باقیات‌الصالحات دانایی بدهیم. به جای کارت دعوت عروسی‌ها که راهی سطل آشغال می‌شود، به جای خوراکی سر مزارها و قبرها، به جای...

- اگر بدی از مسلمانی می‌بینید دقیقاً به پای همان مسلمان بنویسید نه به پای دین شیوای اسلام. به قول شاعر: -هرچه هست از قامت ناساز بی‌اندام ماست / ورنه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست. وقتی ما بد زندگی می‌کنیم نگو که اسلام بد است. اسلام یعنی علی امیرمؤمنان (ع)، یعنی فاطمه‌زهرا (س)، یعنی حسین (ع)... اسلام دین زیبایی‌هاست. خدا ما را ببخشد.