کتاب آخرین نماز در حلب

قهرمان باش! مبارز باش! وقتی با وضعیت نامساعد همراه می‌شوی، عکس العمل نشان نده و صرفا آن را قبول کن و سپس با آرامش اقدام کن؛ اقدامی قدرتمندانه. اگر نمی‌دانی فوری چه بکنی هیچ کاری نکن! صبور و معقول باش و راه حل را وارد گود کن نه احساس را!

اگر ۲۰% از زمان خود را صرف برنامه ریزی کنیم ۸۰% باقیمانده را با اطمینان گام برمی داریم. نقل است که: پیرمردی در جنگل با یک تبر کند، مشغول تهیه هیزم بود رهگذری او را دید و به او پیشنهاد کرد تبرش را تیز کند اما پیرمرد همانطور که کارش را ادامه می‌داد. گفت وقت ندارم. اما مطمئنا اگر تبرش را تیز می‌کرد نه‌تنها فرصت از دست داده اش جبران می‌شد بلکه بسیار هم موفق تر بود. برنامه ریزی همین تیز کردن تبر است. حرکت ما با برنامه ریزی، سریعتر خواهد شد و امکان دستیابی به موفقیت نیز بیشتر است. اما برنامه ریزی چیست؟ حرکتی هوشمندانه، منطقی و البته گام به گام در راه رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده را برنامه ریزی گویند. نتایج این برنامه ریزی، انجام به موقع کارها و بها دادن به وقت و کار است.

یک جوان ۲۳ ساله دغدغه داشت که چرا هم وطنش بی‌حجابی را انتخاب می‌کند و چرا هم‌وطن دیگرش به نوشیدن شراب روی می‌آورد می‌خواست بداند که چرا هم سن و سال‌هایش در خواندن نماز کاهلی می‌کنند یا عده‌ای از آنها به فرهنگ غرب متمایل می‌شوند.

سه کتاب دیگر به نام‌های من سکون را دوست ندارم، راستی دردهایم کو، و شهادت در وقت اضافه

و می‌گویند ما حرکت خود را کردیم و وارد مدرسه شدیم. حالا نوبت موفقیت است. البته این عزیزان مدرسه با آسانسور اشتباه گرفته‌اند و فکر می‌کنند به محض ورود بالا خواهند رفت اما بدیهی است که هر چه قدر تلاش کنی ثمره خواهی گرفت.

برای من جالب بود که عباس همان کلام امیرالمومنین (ع) را تکرار می‌کند که فرمود: «پاداش مجاهد شهید برتر از عفیف پاکدامنی نیست که قدرت بر گناه دارد اما آلوده‌دامن نمی‌شود.» عباس هم به تأسی از امیرالمومنین (ع) می‌گفت:

اگر عاشق خدا نشوی، خدا عاشقت نمی‌شود...

«اللهم اجعلنی اخشاک کانی اراک: خدایا! خاشعم کن، چنان که گویی می‌بینمت...»

نیاز به دوستی در عمق جان آدمی نهفته است. دوستی با شهید یک رابطه محبت‌آمیز و سرشار از مهر و عشق و دلدادگی است هرچه ما بهتر شهدا را بشناسیم به چشمه زلال معرفت و معنویت نزدیک می‌شویم و روح تشنه خود را سیراب تر می‌کنیم. دوستی با شهید تبعیت از انسانهایی است که در امتحانات الهی قبول شده‌اند و به مقام رفیع (عند ربهم یرزقون) رسیده‌اند. ما می‌خواهیم با همه کسانی که کوله‌بار صداقت و پاکی را بر پشت خویش دارند دوست شویم و قدم جا پای آنان بگذاریم و شبیه آنان شویم.

به شدت دنبال نوعی آرامشم؛ آرامشی عمیق که آدم از هیچ چیز نمی‌ترسه؛ خودش رو با هیچ‌کس مقایسه نمی‌کنه؛ نه آینده، نه گذشته بی‌قرارش نمی‌کنه، می‌دونه از زندگیش چی می‌خواد و هدفش مشخصه، با هیچ‌کسی کاری نداره خدا خیلیاشو در من گذاشته و خیلیاشم می‌تونم به سرعت کسب کنم؛ این توانایی بالای خدادادیه! اصلا مهم نیست شما چندتا ویژگی خوب داشته باشید؛ مهم اینه که چقدر خودتونو باور داشته باشید!

مؤمن دانشگر، پدر شهید یک روز من و عباس توی حیاط روی یه تخت چوبی نشسته بودیم. از عباس سوالی پرسیدم گفتم اگر من از شما یک لیوان آب طلب کنم و شما سریع بری و برای من آب بیاری. فکر می‌کنی برخورد من چگونه خواهد بود؟ گفت معلومه از من تشکر می‌کنی. گفتم حالا اگر چند دقیقه با تاخیر برای من آب بیاری چی؟ گفت شاید تشکر سردی از من بکنی گفتم اگر ده پانزده دقیقه دیر بیاری؟ گفت تشکر نمی‌کنی گفتم نماز اول وقت هم همینطوره اگر اول وقت خواندی محبت خدا و ثواب زیاد به همراه آن خواهد بود و اگر نماز هر چه از سر وقت دیر بخوانی ثواب آن کمتر می‌شود.

یکی از دوستانم برایم نقل کرد یک روز، با خودم فکر می‌کردم چکار کنم که دیگر گناه نکنم. یکدفعه به ذهنم اومد که از شهید عباس دانشگر که به تازگی با او آشنا شده بودم کمک بگیرم. شهید عباس را صدا کردم و از او کمک خواستم. بعد از حدود یک ساعت دیدم یکی از دوستان برایم پیامکی فرستاد. متن پیام حدیثی از امام‌علی (ع) بود که می‌فرمایند: " کسی که بعد از نماز صبح ۱۱ مرتبه سوره توحید بخواند آن روز گناهی بر او نوشته نشود "

«اللهم اجعلنی اخشاک کانی اراک: خدایا! خاشعم کن، چنان که گویی می‌بینمت...» (۲۲)

خدایا کمکم کن! مرا آزاد کن از بند نفسانیت و هوس‌ها! خدایا بنده تو که باشم آزادترین مخلوقم!

هرگز با خود نگویید که بهتر نیست سریعا اقدام کنیم و دیگر چه نیازی هست به برنامه ریزی. چرا که اگر ۲۰% از زمان خود را صرف برنامه ریزی کنیم ۸۰% باقیمانده را با اطمینان گام برمی داریم.

امام‌علی (ع) بود که می‌فرمایند: " کسی که بعد از نماز صبح ۱۱ مرتبه سوره توحید بخواند آن روز گناهی بر او نوشته نشود "

«این همه شبکه‌های ماهواره‌ای و سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی فضای اطراف ما پر کرده‌اند و ما باید دیندار بمانیم. اگر بتوانیم دیندار بمانیم یعنی به مرز شهادت رسیده‌ایم. پس باید مراقب باشیم که ایمانمان را از دست ندهیم.»

امیر قرالو- همرزم شهید عباس به ما نشان داد که شهدای ما آدم‌هایی معمولی با ویژگی‌های خاص بوده‌اند. ما تا پیش از شهادت عباس فکر می‌کردیم جنس آسمانی شهدا، دست‌نیافتنی است. تقصیری نداشتیم. از شهدا یک‌سری کلیپ دیده بودیم و یک‌سری خاطره خوانده بودیم! همین! اما با عباس زندگی کردیم. دیدیم که شهادت چگونه به او می‌آمد. عباس یک انسانِ معمولی بود؛ اما ارتباط ویژه‌اش با خدا، او را از دیگران متمایز می‌کرد

قهرمان باش! مبارز باش! وقتی با وضعیت نامساعد همراه می‌شوی، عکس العمل نشان نده و صرفا آن را قبول کن و سپس با آرامش اقدام کن؛ اقدامی قدرتمندانه. اگر نمی‌دانی فوری چه بکنی هیچ کاری نکن! صبور و معقول باش و راه حل را وارد گود کن نه احساس را!

«اللهم اجعلنی اخشاک کانی اراک: خدایا! خاشعم کن، چنان که گویی می‌بینمت...» (۲۲)

-حدیثی از امام‌علی (ع): العمل العمل ثم النهایه النهایه «کار! کار! آن گاه نهایت! نهایت!.»

خدایا! به حرمت پای خسته رقیه (سلام‌الله علیها)، به حرمت نگاه خسته زینب (سلام‌الله علیها)، به حرمت چشمان نگران حضرت ولی عصر (عج)؛ به ما حرکت بده. عباس دانشگر- ۹۵/۲/۲

به امام‌گفتند: آخر این همه دوربین داشت کلمات شما را به کره زمین مخابره می‌کرد و شما داشتی با کره زمین حرف می‌زدی گفت ولش کن کره زمین را! نماز!

یادداشت سوم: فکر، عجیب‌ترین خلقت خداست. افکار به انسان نوعی حیات می‌دهند. افکار درست به زندگی جهت می‌دهند و انسان رو به سمت کمال راهنمایی می‌کند و افکار غلط انسان رو بیچاره می‌کند. این نتیجه چند سال فکره. نتیجه کلی فکر، با تجربه میدانی امروز این بود که باید عمل کرد و وارد صحنه شد؛ باید مسئولیت گرفت اگه بخوای تا آخر عمر باشی هیچی گیرت نمیاد. خداوند به من فکر و شجاعت و همت داده پس باید ازش استفاده کنم. شکر این نعمت‌ها استفاده ازشونه. باید کار کرد؛ وارد میدان شد و تجربه کرد همه‌چیز رو.

یک بار به شوخی به او گفتم زیاد پر و پای شهید نپیچ، آخر شهدا تو را می‌برند.

چرا که اگر ۲۰% از زمان خود را صرف برنامه ریزی کنیم ۸۰% باقیمانده را با اطمینان گام برمی داریم.

اگر پرخوری می‌کرد نمی‌توانست ورزش شبانه داشته باشد و نمازهایش را سر وقت بخواند.

عباس کاظمی‌فر- سرباز دفتر فرماندهی من در سال ۱۳۹۳ سرباز دفتر فرماندهی بودم؛ با این وجود عباس با من مثل یک دوست رفتار می‌کرد؛ دوستی که سال‌هاست او را می‌شناسد. برای شخصیت من احترام قائل می‌شد. همیشه مرا به نماز اول وقت سفارش می‌کرد و می‌گفت هرجا هستی سعی کن کارهایت را طوری تنظیم کنی که نماز اول وقت را در مسجد بخوانی؛ اگر نتوانستی به مسجد برسی لااقل نمازت را اول وقت بخوان. و من به حرف عباس گوش می‌کردم. گاهی که قرار بود سردار به مأموریت راه دور برود، می‌بایست من رانندگی کنم؛ اما عباس با سردار صحبت می‌کرد و می‌گفت راه دور است و فلانی خسته می‌شود، من هم با شما می‌آیم. آن اواخر بعضی وقت‌ها که در دفتر نشسته بودم، از فرصت استفاده می‌کرد و نصیحتم می‌کرد. مرا به کتاب خواندن تشویق و به ازدواج کردن ترغیب می‌کرد. می‌گفت در این دوره و زمانه رفیق‌بازی بی‌معناست. هشدار می‌داد از ولخرجی کردن بپرهیزم و پول‌هایم را برای آینده پس‌انداز کنم. روی نظم و وقت هم حساس بود و می‌گفت: «وقتت رو هدر نده!»(۱۳)

در این نماز آخر، به قول گفتنی سیم عباس به بالا وصل شده بود. شاید حس و حالِ این نماز، استجابت دعای عرفه عباس بود، آنجا که به زبان امام‌حسین (ع) از خدا خواسته بود: «اللهم اجعلنی اخشاک کانی اراک: خدایا! خاشعم کن، چنان که گویی می‌بینمت...» (۲۲) امیر

۶- محبت شهید دیر یا زود لطف و محبت شهید را در زندگی می‌بینید. محبت است که محبت می‌آفریند با کمی صبر و استقامت شاهد عنایت شهید خواهید بود اگر با شهدا باشیم و رابطه خود را با شهید روز به روز تقویت کنیم قطعاً محبت خاص شهید شامل حال ما می‌شود و حضور شهید را در کنارمان احساس می‌کنیم بستگی دارد ما تا چه اندازه دلمان با شهدا می‌تپد و با آنان صمیمی هستیم. «اگر می‌خواهیم عطر شهید را استشمام کرده و خود را معطر به آن بو کنیم شرط این است که خصوصیات شهید را بشناسیم.» سردار دلها شهید قاسم سلیمانی