در این حالت مسئله مشاهده مطرحه. بازیگر باید توأمان به مواردی در «حافظه عاطفی» خودش و جهان بیرون رجوع کند تا بتواند این شخصیت خیالی را بسازه. «حافظه عاطفی» یا مخزن خاطرات شخصی بازیگر یک گنجینه شخصی است که بازیگر میتواند با غنی کردن اّن هرچه بیشتر نقش کاراکترهای متفاوتی را بازی کند. اما مورد دوم مشاهده است که به جهان بیرون مربوط میشه. در اینجاست که بازیگر مجبوره به تمایزها و تفاوتها توجه کند. به مکثها و حرکات آدمها، به شیوه نگاهها، به تفاوت لهجهها و تکلم، به افتراقهای فرهنگی، نوع پوشاک، سلایق و ذایقهها و از همه مهمتر به آبسشنها (obsessions).
کاربر ۵۶۰۳۱۲۶