فعالیتها و فرصتها در جهان بسیار بیشتر از منابع و زمان ما برای سرمایهگذاری هستند. و با اینکه ممکن است بسیاری از آنها خوب یا حتی خیلی خوب باشند، بسیاری از آنها بیهوده هستند و فقط تعداد کمی حیاتی هستند. در روش ضرورتگرایی باید تشخیص تفاوت بین این دو را آموخت.