کتاب خاطرات حسین فردوست

محمدرضا آن‌قدر با حسین احساس دوستی و صمیمیت داشت که حتی مسائل جنسی خود را با وی مطرح می‌کرد. یکی از این مسایل هنگامی پیش آمد که محمدرضا با یکی از دختران خدمتکار مدرسه له‌روزه رابطهٔ نامشروع برقرار کرده در نتیجه دخترک باردار شد. محمدرضا به حسین التماس کرد کاری کند که این موضوع به گوش رضاشاه و سایر درباریان نرسد، در غیر این صورت پدرش پوست از کله او می‌کند. او نیز با یک داستان ساختگی که خانواده‌اش در تهران در مضیقهٔ مالی هستند از مؤدب‌الدوله نفیسی (پیشکار محمدرضا در سوئیس) مبلغ پنج هزار فرانک گرفت تا به عنوان حق‌السکوت به دختر بدهد.

شاه در کتاب «مأموریت برای وطنم» تنها کسی را که به عنوان دوست صمیمی خود معرفی کرد، فردوست بود. در دوران سلطنت محمدرضا پهلوی، فردوست نه فقط صمیمی‌ترین دوست او بود بلکه تنها فردی بود که با شاه و ملکه بر سرِ یک میز غذا می‌خورد و محرم اسرار محمدرضا و رابط او در مخفیانه‌ترین ارتباطات نیز بود.

حادثهٔ فیضیهٔ قم، قیام ۱۵ خرداد در روز اول فروردین سال ۱۳۴۲ که مصادف با شهادت امام جعفر صادق (ع) بود، رژیم شاه با حمایت ساواک برای سرکوب علما و روحانیون چندین اتوبوس از افراد گارد جاویدان را با لباس مبدل روستایی و کارگر به قم اعزام نمود تا علاوه بر اختلال در مراسم مدرسه، به ساحت علما و روحانیت در ملاءعام توهین نمایند. سرهنگ مولوی رئیس ساواک تهران به دستور مستقیم شاه مأمور شد تا با نیروهایش جهت سرکوب روانهٔ قم شود.

اشرف پهلوی در خاطرات خود تصریح می‌کند که ساواک در واقع زادهٔ همکاری مشترک ما و دوستان آمریکایی بود. اعضای آن را سازمان سیا با همکاری سازمان موساد تربیت کرده بودند.

محمدرضا آن‌قدر با حسین احساس دوستی و صمیمیت داشت که حتی مسائل جنسی خود را با وی مطرح می‌کرد. یکی از این مسایل هنگامی پیش آمد که محمدرضا با یکی از دختران خدمتکار مدرسه له‌روزه رابطهٔ نامشروع برقرار کرده در نتیجه دخترک باردار شد. محمدرضا به حسین التماس کرد کاری کند که این موضوع به گوش رضاشاه و سایر درباریان نرسد، در غیر این صورت پدرش پوست از کله او می‌کند. او نیز با یک داستان ساختگی که خانواده‌اش در تهران در مضیقهٔ مالی هستند از مؤدب‌الدوله نفیسی (پیشکار محمدرضا در سوئیس) مبلغ پنج هزار فرانک گرفت تا به عنوان حق‌السکوت به دختر بدهد.

قبل از ورود به بحث لازم است دربارهٔ دلایل علاقهٔ غرب نسبت به ایران و جایگاه ایران در استراتژی منطقه‌ای انگلیس و آمریکا توضیح داده شود. از زمانی که هندوستان مستعمرهٔ انگلیس شد دو کشور ایران و افغانستان که مرز مشترک با روسیه داشتند برای انگلستان اهمیت ویژه‌ای یافتند و این دو کشور منطقه‌ای برای جلوگیری از توسعه‌طلبی روسیه تلقی می‌شدند. اگر به تاریخ استعمار بریتانیا مراجعه کنیم، می‌بینیم که حکام محلی و رؤسای عشایر ایران چون حافظ منافع انگلیس در ایران بودند اهمیت خاصی برای آنها داشتند.

سرلشکر حاج‌علی رزم‌آرا رئیس ستاد ارتش با اصرار انگلیس و آمریکا برای جلوگیری از ملی‌شدن نفت به نخست‌وزیری برگزیده شد. وی در ۱۲ اسفند ۱۳۲۹ در جلسهٔ مجلس با بی‌شرمی تمام به دفاع از شرکت نفت انگلستان پرداخت و ملت ایران را نالایق‌تر از آن دانست که حتی قادر به ادارهٔ یک کارخانهٔ سیمان باشد.

پس از مذاکرات طولانی بین نمایندگان ایران با مقامات کشورهای انگلیس و آمریکا سرانجام در ۱۴ مرداد ۱۳۳۳ قراردادی توسط علی امینی (وزیر دارایی) با هوارد پیچ (نایب رئیس شرکت نفت) امضا شد. از این تاریخ به بعد به جای سلطهٔ انگلیس بر نفت ایران، کنسرسیومی متشکل از انگلیس، آمریکا، هلند و فرانسه بر نفت ایران سلطه یافت. نتیجهٔ دو سال مبارزات ملت ایران این شد که آمریکا وارد تصمیم‌گیری در مسائل ایران شود و کنسرسیوم جایگزین شرکت نفت انگلیس گردد.

ویلیام شوکراس هدف از تأسیس ساواک را حمایت از شاه از طریق کشف و ریشه‌کن ساختن افرادی که با حکومت مخالف بودند

فردوست دربارهٔ چگونگی رفتنش به لندن و آموزش‌های خود در خاطراتش می‌گوید: «در دوران محمدرضا، فقط و فقط با حمایت سفارت‌های انگلیس و آمریکا بود که افراد می‌توانستند به مقامات مهم برسند. این امر نه تنها در مورد من بلکه در مورد همهٔ کسانی که مشاغل و پست‌های درجه اول را در اختیار داشتند، صادق است.