کتاب بهشت خاکستری

- ببیند مثلاً نیچه، یک شاعر است. اما این شاعر سروده است که: «خدا را می‌ستایم، که جهان را آفرید به ناپسندترین شکل ممکن از این روست که خود راهم را به کج‌ترین شکل ممکن می‌روم. « ببینید حرامزادگی در همین شعر پیداست. خداوند را می‌ستاید که جهان را ناپسند آفریده است. زبانم بسته است که خباثت او را توضیح دهم. در جهان ممکن است ناملایمات و نابسامانیهایی وجود داشته باشد، اما آفرینش جهان ناپسند و خطاکارانه نیست.

یک بیت شعر می‌تواند ذهنیت بسازد. علاوه بر آن، با توجه به تأثیر شعر بر ذهن و این‌که اساساً شاعران درصدد گمراهی مردم‌اند

چگونه گناه اتفاق نمی‌افتد؟ در جامعه اتفاق نمی‌افتد، یا در ذهن؟ می‌خواهید جامعه‌ای معصوم بسازید که هیچ‌کس در اندیشهٔ گناه نباشد؛ یا می‌خواهید امکان تحقق گناه وجود نداشته باشد. گناه یک امر عینی است یا ذهنی؟