کتاب هنرمندی از دنیای شناور

قدر دونستن زیبایی دنیایی که آدم به اعتبارش شک داره کار دشواریه.»

همیشه می‌گفت، همهٔ چیزهای خوب شب‌ها یه‌جا جمع می‌شن و صبح که شد ناپدید می‌شن. چیزی که مردم بهش می‌گن دنیای شناور

امثال من و او، احساس رضایت می‌کنیم وقتی می‌دانیم که هر کاری که کرده‌ایم، در آن لحظه با تمام اعتقادمان آن را انجام داده‌ایم. البته گام‌های جسورانه‌ای هم برداشته‌ایم و اغلب با یکدندگی بیشتر کارها را انجام می‌دادیم؛ ولی مطمئناً این بهتر از آن است که آدم، به خاطر نداشتن اراده و شجاعت، هرگز اعتقاداتش را در بوتهٔ آزمایش قرار ندهد

اگر آدم در کاری شکست بخورد آن هم هنگامی که دیگران حتی شجاعت و ارادهٔ امتحان‌کردنش را ندارند، هنگامی که برگردد و به زندگی‌اش نگاهی بیندازد تسلی- و در واقع رضایت عمیقی- از دیدن آن شکست به دست می‌آورد.

«اونایی که امثال سویچی رو فرستادن اون بیرون تا مرگ شجاعانه‌ای داشته باشند امروز کجا هستن؟ اونا دارن به زندگی‌شون ادامه می‌دن، تقریباً مثل همیشه. خیلی‌هاشون حتی از گذشته موفق‌تر هم شدند. همون‌هایی که ما رو به این مهلکه کشوندن، الان جلوی آمریکایی‌ها رفتار خیلی خوبی از خودشون نشون می‌دن. و بازم این آدم‌هایی مثل کنجی هستند که ما باید براشون سوگواری کنیم. این چیزیه که من رو ناراحت می‌کنه. مردان جوان و شجاعی که به دلایل مسخره‌ای کشته می‌شن، و مجرمان واقعی که هنوز هم با ما هستن و می‌ترسن خودشون رو نشون بدن چون در اون صورت بایستی مسئولیت کارهاشون رو به عهده بگیرن.»

«یک ارباب باید مردانش را دور هم جمع کند.»

الان که اوضاع کم‌کم داره روبه‌راه می‌شه، مشتری‌ها هم به طبع باید برگردند.

تا حدی با موری- سان و شیوه‌ای که او برای انجام کارهایش داشت همزادپنداری خواهد کرد.

از تعمق در دنیای لذت چیزهای زیادی آموختم و به زیبایی شکننده‌اش پی بردم.