کتاب چهل حدیث اهل ‌بیت (ع)

صدقه قبل از آن‌که به دست فقیر برسد، مورد قبول خدا قرار گرفته و به دست خدا می‌رسد.

دو خصلت است که چیزی برتر از آن دو نیست: ایمان به خدا و سود رساندن به برادران دینی.

خوشا به حال کسی که برطرف کردن عیب خودش، وی را از عیب‌جویی دیگران باز دارد.

هرگاه خداوند خیری برای بنده‌ای بخواهد، برآوردن نیازهای دیگر مردم را نزد او قرار می‌دهد.

هر کس می‌خواهد غذا به او زیان نرساند باید تا گرسنه نشده و معده‌اش خالی نگشته غذا نخورد و هرگاه شروع به خوردن غذا کرد، نام خدا را بر زبان آورد و غذا را خوب بجَود و هنوز که اشتها دارد از خوردن دست بکشد.

روز رستاخیز همهٔ چشم‌ها گریانند مگر سه چشم: چشمی که در راه خدا شب را نخفته باشد، چشمی‌که از ترس خدا گریان شده باشد، و چشمی که بر حرام خدا پوشیده باشد.

إنَّ أبْغَضَ النّاسِ إلَی اللّهِ مَنْ یَقْتَدی بِسُنَّةِ إمامٍ وَلا یَقْتَدی بِأعْمالِهِ. مبغوض‌ترین مردم نزد خداوند کسی است که خود را پیرو روش امامی بداند؛ ولی از رفتار و کردار او پیروی نکند. کافی، ج ۸، ص ۲۳۴

هرکس در پی برآوردن نیاز برادر خود باشد، خداوند نیاز او را خود برآورده می‌کند.

سه چیز است که خداوند آن‌ها را دشمن می‌دارد: خوابیدن در روز بدون شب زنده‌داری، خندهٔ بی‌دلیل و غذا خوردن از روی سیری.

اگر اجل‌ها (زمان مرگ انسان‌ها) معلوم شود آرزوها بر باد رود و خواهش‌ها رسوا می‌شوند.

علّت غیبت ما از شیعیان، چیزی نیست جز کردار و رفتار آنان نیست که به ما می‌رسد و ما انتظار انجام این کارها را از آنان نداریم.

اگر به آنچه تو را دستور دادیم عمل کنی و از آنچه تو را از آن بازداشتیم روی گردانی از شیعیان ما هستی وگرنه از شیعیان ما نخواهی بود.

دعاکنندهٔ بی‌کردار، چونان تیراندازی است که کمانش زِه ندارد.

دعاکنندهٔ بی‌کردار، چونان تیراندازی است که کمانش زِه ندارد.

آن اندک که دوام دارد، بهتر است از آن بسیار که خستگی آورد.

شفاعت ما به کسی که نماز را سبک بشمارد نمی‌رسد.

خداوند عزّ و جل فرموده است هر کس بندهٔ مؤمن مرا بیازارد، به من اعلان جنگ می‌دهد.

اگر مردم در خوردن، اعتدال می‌ورزیدند بدن‌های‌شان سالم می‌ماند.

هیچ دارویی نیست، مگر آن‌که خود آن بیماری تازه‌ای را دامن می‌زند. برای بدن چیزی سودمندتر از پرهیز و خوردن غذا در حدّ نیاز بدن نیست.

هرکس مؤمنی را شاد سازد، در واقع، ما اهل‌بیت (ع) را مسرور و شادمان کرده است.

هرکس برای نمازش، اذان و اقامه بگوید، دو صف از ملائکه پشت سر او به نماز می‌ایستند.

مؤمن کسی است که چون کار نیک انجام دهد، شادمان شود و هرگاه بدی کند، آمرزش بطلبد.

از کسی که مکدّرش کرده‌ای صفا مجوی و از کسی که تیر بدگمانی‌ات را به او نشانه رفته‌ای خیرخواهی و صداقت مخواه؛ زیرا دل دیگری با تو همچون دل تو با او است.

به یادآور آن هنگامی را که پیش روی خانواده‌ات در بستر مرگ افتاده‌ای و نه طبیبی می‌تواند جلوی مُردنت را بگیرد و نه دوستی به کارت می‌آید.

شب‌زنده‌داری، خواب را دلنشین‌تر می‌کند و گرسنگی، غذا را لذّت‌بخش‌تر می‌سازد.

همهٔ پلیدی‌ها در خانه‌ای قرار داده شده و کلید آن دروغ است.

رَأیْتُ الْخَیْرَ کلَّهَ قَدِ اجْتَمَعَ فی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فی أیْدِی النّاسِ. همهٔ خوبی‌ها را در چشمِ طمع به مال و منال مردم نداشتن، فراهم دیدم. بحار الأنوار، ج ۷۳، ص ۱۷۱

مَنْ لَمْ یَرْجُ النّاسَ فِی شَیءٍ وَ رَدَّ أمْرَهُ إلَی اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِی جَمیعِ اُمُورِهِ اسْتَجابَ اللّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ فِی کلِّ شَیءٍ. هر کس در هیچ کاری به مردم امید نبندد و همهٔ کارهای خود را به خداوند عزّ وجل وا گذارد، خداوند هر خواسته‌ای که داشته باشد اجابت کند. بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۱۱۰