کتاب محل سگ بگذارید لطفاً!

آنکه منتظرش هستیم، کسی جز خودمان نیست

ناسا پس‌از انجام تحقیقی درمورد تأثیر گیاهان آپارتمانی بر آلودگی هوا، توصیه می‌کند برای تصفیهٔ هوا در حالت بهینه، به‌ازای هر ۱۰ مترمربع، از یک گیاه گلدانی استفاده شود

«آنکه منتظرش هستیم، کسی جز خودمان نیست.» آلیس واکر

حوله‌های کاغذی واقعاً یک ضرر مهیب هستند. طوری‌که نه‌تنها سالانه حدود ۲۵۴ میلیون تن از زباله‌های جهان را تشکیل می‌دهند، بلکه تولیدشان نیز به منابع بسیار قابل‌توجهی نیاز دارد. برای تولید تنها یک تن حولهٔ کاغذی، به ۱۷ درخت و ۲۰ هزار گالن آب نیاز است.

جسم این کتاب واقعاً تجسم پیام‌های درونش است. کاغذ این کتاب از مواد صددرصد بازیافتی تولید شده و جوهرش نیز از مواد غیرسمی با پایهٔ گیاهی به‌دست آمده است. همچنین برق چاپخانهٔ این کتاب نیز با نیروی آب تأمین شده است. این کتاب به حرف‌های خودش واقعاً گوش کرده است.

ما مثل مهمان‌های ناخوانده‌ای هستیم که بدون آوردن کادو مدام از نوشیدنی‌های گران‌قیمت و کمیاب مهمانی مصرف می‌کنیم و بعد همه را روی تختخواب صاحب‌خانه بالا می‌آوریم.

کسانی که آشغال‌های قابل‌بازیافت ما را دسته‌بندی می‌کنند، تعدادی انسان هستند. چیزهای نوک‌تیز مانند خرده‌شیشه یا تیغ می‌تواند روز یک آدم را خراب کند؛ بنابراین عوضی نباشید و سعی کنید برای بازیافت صحیح این‌جور چیزها راه دیگری بیابید؛ مثلاً می‌توانید آنها را به سطل ویژهٔ ضایعات شیشه یا فلز بیندازید.

تمامی تحقیقات از دانشگاه آکسفورد گرفته تا ایالات‌متحدهٔ آمریکا همگی بر این باورند که پرورش حیوانات عامل ۱۴.۵ تا ۵۱ درصد انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان است که درواقع از مجموع خروجی‌های تمام انواع وسایل حمل‌ونقل در جهان بیشتر است.

* به‌سراغ لپ‌تاپ بروید: اگر حق انتخاب دارید، این را بدانید که لپ‌تاپ‌ها نسبت به کامپیوترهای رومیزی ۸۰ درصد مصرف برقشان بهینه‌تر است و بسته به نوع و مدلشان گاه مصرف انرژی‌شان می‌تواند تا یک‌سوم مصرف کامپیوترهای رومیزی پایین بیاید.

ما مثل مهمان‌های ناخوانده‌ای هستیم که بدون آوردن کادو مدام از نوشیدنی‌های گران‌قیمت و کمیاب مهمانی مصرف می‌کنیم و بعد همه را روی تختخواب صاحب‌خانه بالا می‌آوریم. بااینکه جمعیت زیادی نداریم، اما به‌خاطر اینکه خانه‌های لوکس و بی‌بندوباری‌های شبانه را نقطهٔ اوج تحقق رؤیاهایمان قرار داده‌ایم، مفتخر به کسب رتبهٔ اول گندزدن به کرهٔ زمین شده‌ایم.

ما مثل مهمان‌های ناخوانده‌ای هستیم که بدون آوردن کادو مدام از نوشیدنی‌های گران‌قیمت و کمیاب مهمانی مصرف می‌کنیم و بعد همه را روی تختخواب صاحب‌خانه بالا می‌آوریم. بااینکه جمعیت زیادی نداریم، اما به‌خاطر اینکه خانه‌های لوکس و بی‌بندوباری‌های شبانه را نقطهٔ اوج تحقق رؤیاهایمان قرار داده‌ایم، مفتخر به کسب رتبهٔ اول گندزدن به کرهٔ زمین شده‌ایم.

این مَثَل جدید را شنیده‌اید که نباید با آدم‌هایی که هیچ کتابی ندارند وارد رابطه شد؟ نه؟ یعنی فقط من شنیده‌ام؟ بسیارخب. همین مَثَل درمورد خانه‌ای که گل‌وگیاه در آن وجود ندارد هم صدق می‌کند و منطقش این است که ما برای اینکه نسبت به محیط‌زیستمان ملاحظه‌کارتر باشیم، طبیعت را به درون و اطراف خانه‌مان راه می‌دهیم. گیاهان روشی ارزان‌قیمت برای تزئین و زیباسازی، تمیزکردن هوا، ایجاد الهام و انگیزه و حتی پس‌اندازکردن هزینهٔ قبض‌های برق به‌حساب می‌آیند؛ بنابراین سعی کنید در هرکدام از فضاهای خانه‌تان گیاهانی زنده و واقعی (و نه مصنوعی) داشته باشید. ناسا پس‌از انجام تحقیقی درمورد تأثیر گیاهان آپارتمانی بر آلودگی هوا، توصیه می‌کند برای تصفیهٔ هوا در حالت بهینه، به‌ازای هر ۱۰ مترمربع، از یک گیاه گلدانی استفاده شود؛ بنابراین بروید به دل ماجرا و اگر کسی گفت چقدر خورهٔ گل‌وگیاه هستید، بدانید که این یک تعریف مثبت است.

این را یادتان باشد که در سیستم صنعتی تولید مواد غذایی‌مان، حیوانات رنج بسیاری می‌برند. بله، حتی گوشت‌های «کوشر»، «حلال»، «حیوانات غیرقفسی»، «چَرای آزاد» یا هر عبارت تخمی جدیدی هم که این روزها از آن استفاده می‌شود از این قاعده مستثنا نیستند. نگذارید این قبیل اصطلاحات گولتان بزنند و وجدانتان را آرام کنند.

ما قبل‌از بازیافت‌کردن باید به فکر نخریدن، کم‌کردن و تغییر کاربری متعلقاتمان (در بخش‌های بعدی بیشتر در این مورد توضیح خواهم داد) باشیم

تلویزیون، تلفن، کامپیوتر و تبلت ابزارهای باحالی هستند، اما آیا واقعاً لازم است به‌محض اینکه آخرین مدل هرکدامشان وارد بازار می‌شود، ما آنها را داشته باشیم؟

«آنکه منتظرش هستیم، کسی جز خودمان نیست.» آلیس واکر

آه، ای گلدان کوچک چطور نفسِ زندگی را در خانهٔ من می‌دمی؟ این یک شعر است دوستان! اما بدانید که واقعیت دارد. بسیاری از ما ۸۰ تا ۹۰ درصد زمان روزمان را در محیط‌های بسته می‌گذرانیم که هوای مزخرف این مکان‌ها می‌تواند مشکلات سلامتی زیادی (مانند آسم، حملهٔ قلبی و حتی سرطان) را برایمان به‌وجود بیاورد. گلدان مناسب در محیط علاوه‌بر آنکه دی‌اکسیدکربن را با گاز زندگی‌بخش اکسیژن جایگزین می‌کند، نقش مهمی در کاهش چشمگیر سمومی دارد که معمولاً در ساختمان‌های تازه‌ساز وجود دارند یا به‌علت استفاده از مواد نظافتی مانند بنزن، فورمالیدهاید، آمونیاک، زایلین، تولوئن و تری‌کلوروتیلن در محیط ماندگار می‌شوند

تقاضا برای گوشت ارزان و دردسترس، نیازمند فضای چراگاهی زیادی است تاحدی که سالانه ۱۳۵ میلیون آکر از جنگل‌های بارانی از بین می‌روند که ۸۰ درصد این مساحت برای چراگاه احشام استفاده می‌شود.

همهٔ آمونیاک منتشرشده از مدفوع آنها با آلاینده‌هایی دیگر ترکیب می‌شود و اسیدنیتریک تولید می‌کند و به شکل باران اسیدی به سطح زمین بازمی‌گردد که برای جنگل‌ها، اقیانوس‌ها و... همه‌چیز، زیان‌بار است.

تا دههٔ ۳۰ میلادی، اجناس طوری ساخته می‌شدند که یک عمر کار کنند، اما تمایل آمریکایِ پس‌از رکود به امنیت شغلی و همچنین اعتقاد به این امر که رونق و کامیابی ازطریق کالاهای نو به ذهن دیگران منتقل می‌شود، باعث به‌وجودآمدن یک رویکرد تولیدی جدید شد که کارشناسان به آن نام «ازکارافتادگی برنامه‌ریزی‌شده» دادند و براساس آن، کالاها عمداً به‌گونه‌ای تولید می‌شدند که طول عمر محدودی داشته باشند.

در کنار همهٔ اینها باید این مژده را هم بدهم که ۸۰ درصد آنتی‌بیوتیک‌های فروخته‌شده در آمریکا به مصرف حیوانات پرورشی می‌رسد، بنابراین داروهایی چون تتراسایکلین باعث آلودگی هوا، آب و خاک شده و بدن انسان نیز به‌دلیل قرار گرفتن بیش از اندازه در معرض این عناصر، دچار مقاومت باکتریایی در برابر آنها می‌شود.

تخمین زده‌اند که برای مصرف غذای دریایی هر آمریکایی در سال، حدود ۱۰۴ جانور به‌طور ناخواسته (مانند فُک دریایی، لاک‌پشت، کوسه، دلفین، سخت‌پوستان کوچک‌تر و...) گرفته و کشته می‌شوند یا همان‌طور بی‌مصرف رها می‌شوند. این روش‌های زیان‌آور صیادی، صیدهای افراطی برای رفع تقاضای بالای بازار، آلودگی، نابودی زیستگاه‌ها و همچنین گرم‌شدن سریع و شرایط اسیدی اقیانوس‌ها باعث می‌شوند که جانوران دریایی دیگر نتوانند به میزان طبیعی، خودشان را تکثیر کنند و اغلب در مرز خطر و انقراض قرار دارند.

خرید محصولات تولید داخل در هر کشوری باعث حمایت از تولیدکنندگان کوچک می‌شود و آنها بهتر می‌توانند بر مواد مصرفی، تأمین‌کنندگان و شیوه‌های تولیدشان کنترل و نظارت داشته باشند. همچنین این کار باعث می‌شود لباس محبوبتان برای اینکه به دستتان برسد، مجبور به سفرهای میان‌کشوری نشود.

ما در زمانهٔ جالبی زندگی می‌کنیم. روزانه غرق یک‌سری تبلیغات هستیم که می‌خواهند ما را به این باور برسانند که باید به یک استاندارد ازپیش‌تعیین‌شدهٔ زیبایی برسیم و اگر به‌اندازهٔ کافی لاغر نیستیم، پوست و مویمان در سطح عالی و لب‌هایمان برآمده و قلمبه نیست، حتماً به‌اندازهٔ کافی تلاش نکرده‌ایم. این فشارهای روزانه چیز جدیدی نیستند، اما با موج‌های صعودی در رسانه‌های اجتماعی به سطوحی نیمه‌اپیدمیک رسیده‌اند که فرار از آن دیگر کار آسانی نیست، مگر اینکه در غار زندگی کنید، درغیراین‌صورت، هر روز با هزاران فشار تبلیغاتی و فرمان‌های مربوط به زیبایی بمباران می‌شوید.

مورچه‌ها اجتماعات مادرسالارانهٔ پیچیده‌ای دارند که در آن کار مورچه‌های نر فقط جفت‌گیری و مراقبت‌کردن از ملکه است. این اتفاق پیشرفتی ورای هنجارهای زن‌ستیزانهٔ تمدن غربی است؛

در فضاهایی که چراغ‌ها زیاد روشن‌وخاموش می‌شوند (مانند راهروها و توالت)، لامپ‌های هالوژنی گزینه‌های خوبی هستند. نور این لامپ‌ها شبیه همان لامپ‌های رشته‌ای قدیمی است با این تفاوت که هالوژنی‌ها حدود ۲۸ درصد کمتر از آنها انرژی مصرف می‌کنند و بین یک تا سه سال دوام می‌آورند.

از اطلاعاتتان حفاظت کنید: هرچه اطلاعات شخصی کمتری از شما پخش شود، کمتر از آنها سوءاستفاده می‌شود. تا جایی که می‌توانید آدرس پستی‌تان را روی چک‌ها، امضای آخر ایمیل‌ها، حساب‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی دارید، شکایت‌نامه‌ها و جاهای دیگر ننویسید.

اغلب می‌گویند اگر به‌دنبال کیفیت بهتر هستیم، باید به‌سراغ چیزهای کاملاً آکبند و نو برویم، اما این یک حقهٔ بازاریابی است. تا دههٔ ۳۰ میلادی، اجناس طوری ساخته می‌شدند که یک عمر کار کنند، اما تمایل آمریکایِ پس‌از رکود به امنیت شغلی و همچنین اعتقاد به این امر که رونق و کامیابی ازطریق کالاهای نو به ذهن دیگران منتقل می‌شود، باعث به‌وجودآمدن یک رویکرد تولیدی جدید شد که کارشناسان به آن نام «ازکارافتادگی برنامه‌ریزی‌شده» دادند و براساس آن، کالاها عمداً به‌گونه‌ای تولید می‌شدند که طول عمر محدودی داشته باشند.

سرکه، صابون روغن‌زیتونی و آب را در ظرفتان باهم ترکیب کنید و بعد اسانس موردنظرتان را به آن بیفزایید. می‌توانید نسبت‌ها و ترکیبات عطری مختلف را امتحان کنید. من خودم ۴ قطره روغن درخت چای و ۴ قطره اسطوخدوس یا کلاً ۱۰ قطره لیمو را می‌پسندم، سپس بطری را تکان دهید و به هر جایی دلتان خواست اسپری کنید - به همین راحتی!

به‌نظر من دلیلِ اینکه ما باوجود تمایلی که به مراقبت از محیط‌زیست داریم کار چندانی در این رابطه انجام نمی‌دهیم، ریشه در سه عامل زیر دارد: ۱. داشتن این اعتقاد فلج‌کننده که آیین‌نامه‌ها و قوانین دولتی کارایی‌شان بیشتر از تلاش فردی است؛ ۲. نبودِ دستورالعمل‌های روشن و معتبر درخصوص راه‌حل‌های فردی قدرتمند؛ ۳. این دیدگاه نادرست که زندگی پایا هزینه‌بر، سخت و ازلحاظ اجتماعی یک‌جورهایی عجیب‌وغریب است و به یک کمال‌گرایی مطلق و بی‌چون‌وچرا نیاز دارد. این عقاید محدودکننده باعث ایجاد تکیه‌کلام خطرناک و ناامیدانهٔ «ولش کن» می‌شوند و آن را مدام به همه‌جا بسط می‌دهند، درنتیجه به‌جای اینکه کاری را که از دستمان برمی‌آید انجام دهیم، عقب می‌نشینیم و ویران‌شدن جهان را تماشا می‌کنیم. امیدمان این است که آدم مهم و اثرگذار دیگری پیدا شود، همه‌چیز را درست کند و وضع را به حالت نرمال برگرداند.