کتاب آهوانه‌های صحن آزادی

«حروف» پراکنده اصواتِ پریشونن که در شاهراه حنجره‌های زخمی، گم می‌شن. حروف پراکنده نیازهای اندکن که از مُشت‌ِ بی‌رَمَقِ «دلِ زائران حرم»، فرو می‌ریزن. حروف پراکنده گاهی سهم حنجره‌های همدل و دل‌های هم‌صدا می‌شن؛ وقتی در آستانه حرم، تبدیل به تکرار اِحیای «دعای عهد» می‌شن.