کتاب کوثر، معجزه پیغمبر (ص)

تصوّر نشود که تهی‌دست بودند. فدک را ـ که سرزمین حاصل‌خیزی بود ـ در اختیار داشتند و سالانه هزاران دینار از آن عایدشان می‌شد و حضرت علی علیه السلام از غنایم جنگی، احیاناً سپری از جنس طلا سهم می‌برد؛ ولی همه‌ی آنها به مصرف مستمندان می‌رسید و بهره‌ای از آن در زندگی شخصی خود نمی‌بردند!

روشن‌ترین جلوه‌ی شکر انسان در مقابل حضرت منعم جلّ و علا "نماز" است

اشیایی که به عنوان جهیزیه برای فاطمه دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله خریده شد، یازده یا دوازده قلم بیشتر نبود آن هم بسیار ساده که جزئیات آن دقیقاً در روایات آمده است

رفتار حضرت زهرا علیها السلام با خدمتکار باز از جناب سلمان نقل است، روزی وارد خانه‌ی امیرالمؤمنین علیه السلام شدم و دیدم فاطمه علیها السلام دست آسیا پیش روی خود گذاشته و دانه‌های جو را با آن آرد می‌کند.در اثر فشار کار، کف دستش تاول زده بود. فضّه خدمتکار خانه هم ایستاده بود! گفتم: بی‌بی، فضّه که اینجاست؛ چرا خود را به رنج انداخته‌اید؟ فرمود: من کارِ خانه را با فضّه تقسیم کرده‌ام؛ روزی با او و روزی با من است؛ امروز نوبت من است!!

ای احمد، اگر تو نبودی افلاک را خلق نمی‌کردم و اگر علی نبود تو را خلق نمی‌کردم و اگر فاطمه نبود شما دو نفر را هم خلق نمی‌کردم!!

. ما اکثراً دیندارانی دین‌نشناس هستیم که وظائف دینی خود را در هر شرایط خاصّی نشناخته‌ایم!!

از شیعه بودن چه نشانی داریم؟ حال آنچه که توجّه به آن بر ما لازم است، این که اگر کسی از ما بپرسد: اینگونه که شما اظهار محبّت به اهل بیت علیهم السلام می‌کنید و ادّعای تشیع و پیروی از آن مقرّبان درگاه خدا را دارید، آیا چه علائم و آثاری از زندگی آن اسوه‌های آسمانی در سراسر شئون زندگی شما مدّعیان پیروی از آنها مشاهده می‌گردد. آخر نه مگر خدای شما خطاب به پیامبر شما صلی الله علیه و آله فرموده است: (قُلْ إنْ کنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونِی...)؛ ]ای پیامبر، به این مردم] بگو: اگر به‌راستی شما دوستدار خدا [و من] هستید، از من تبعیت کنید...

روشن‌ترین جلوه‌ی شکر انسان در مقابل حضرت منعم جلّ و علا "نماز" است

تذکر این نکته هم خالی از تناسب نیست که خداوند حکیم در آیات قرآن کریمش از ذات اقدس خود گاهی تعبیر به "من" و گاهی تعبیر به "ما" می‌کند، گاه می‌گوید من چنین و چنان کرده‌ام و می‌کنم و گاه می‌فرماید: ما چنین و چنان کرده‌ایم و می‌کنیم. از آن نظر که مقامات سخن گوناگون است و هر سخن جایی و هر نکت