تصمیمات آزادانهٔ ما درنتیجهٔ تعاملات متقابل سرشار و ناپایدار میلیاردها نورونی است که در مغز ما وجود دارند. این تصمیمات تا اندازهای آزاد هستند که تعاملات میان نورونها اجازه دهد و تعیین کند. آیا این یعنی وقتی من تصمیمی میگیرم، این "من" هستم که این کار را انجام میدهم؟ بله، البته که اینچنین است، زیرا عاقلانه نیست که از خود بپرسیم آیا من میتوانم چیزی متفاوت از آنچه مجموعهٔ میلیاردها نورون مغز من تصمیم گرفتهاند انجام بدهم؟ و این هردو چیز، همانگونه که باروخ اسپینوزا، فیلسوف هلندی در قرن هفدهم با هوشیاری حیرتانگیزی پی به آن برد، درواقع یک چیز واحد هستند. بنابراین یک "من" و یک "نورونهای موجود در مغز من" وجود ندارد، بلکه هردو، یک چیز واحدند. هر شخصی یک فرآیند است، پیچیده و بشدت هماهنگ و نظام یافته.