کتاب پدر پولدار، پدر بی‌پول

اگر بفهمی که دلیل مشکلاتت خودت هستی آنوقت خودت را عوض می‌کنی، چیز یاد می‌گیری و عاقل‌تر می‌شوی. خیلی از مردم انتظار دارند همه آدمهای دنیا به غیر از خودشان عوض شوند.‌ اما بگذار بهت بگویم که تغییر دادن خودت از بقیه آسان‌تر است

یک ضرب المثل دیگر تگزاسی می‌گوید " همه می‌خواهند به بهشت بروند اما هیچ کس دوست ندارد بمیرد. " خیلی از افراد آرزو دارند که پولدار شوند اما از امکان از دست دادن پول واهمه دارند. بنابراین هیچوقت پولدار نمی‌شوند.

به عنوان نمونه یکی از پدر‌ها همیشه می‌گفت " من از پس خرید فلان چیز بر نمی‌آیم " و دیگری، گفتن این کلمات را ممنوع کرده بود و اصرار داشت که من بگویم " چطور می‌توانم از پس هزینه خرید فلان چیز بربیایم؟". یکی جمله‌اش اخباری بود و دیگری به صورت سؤالی آنرا مطرح می‌کرد. یکی شما را از زحمت فکر کردن راحت می‌کرد و دیگری شما را وادار به تفکر می‌کرد. آن پدرم که سریع پولدار هم شد به من توضیح می‌داد که با گفتن جمله " من از پس خرید فلان چیز بر نمی‌آیم " به صورت خود کار مغزت دست از کار می‌کشد. اما با پرسیدن سوال " چطور می‌توانم از پس هزینه خرید فلان چیز بربیایم؟" ذهنت شروع به کار کردن می‌کند.

اگر متوجه شدی که در چاله‌ای که کنده‌ای افتاده‌ای دست از کندن بیشتر بکش

هر وقت احساس می‌کنید چیزی را کم دارید یا به چیزی نیازمندید اول از آن کمی ببخشید.

امروزه خطرناک‌ترین توصیه‌ای که می‌توانید به فرزندتان داشته باشید این است که برو مدرسه نمرات خوب بگیر و دنبال کاری امن و مطمئن بگرد.

در تمام سال‌های زندگی‌ام نیز هرگز ثروتمندی را ندیدم که حتی برای یکبار هم شده پولش را از دست نداده باشد.

ورشکستگی موقتی است اما فقر همیشگی است.

تو بهتر است دیدت را عوض کنی. از اینکه من را سرزنش کنی و فکر کنی من عامل مشکلاتت هستم دست بردار. اگر فکر می‌کنی من عامل مشکلاتت هستم آنوقت باید من را عوض کنی. اگر بفهمی که دلیل مشکلاتت خودت هستی آنوقت خودت را عوض می‌کنی، چیز یاد می‌گیری و عاقل‌تر می‌شوی. خیلی از مردم انتظار دارند همه آدمهای دنیا به غیر از خودشان عوض شوند.‌ اما بگذار بهت بگویم که تغییر دادن خودت از بقیه آسان‌تر است.

"همان کاری را انجام بدهید که در قلبتان تاییدش می‌کنید. چون دیگران به هر حال از شما انتقاد خواهند کرد

مردم دو دسته‌اند یک دسته اجازه می‌دهند تا زندگی آن‌ها را به هر طرف بکشاند. یک عده هم هستند که عصبانی می‌شوند و جبهه می‌گیرند ‌اما جبهه‌گیری را در مقابل رئیس، شغل، همسر یا شوهرشان انجام می‌دهند. آنها متوجه نیستند که آن چیزی که مغلوبشان می‌کند فشار‌های زندگی است.

آدم باهوش کسی است که یا با کسی که با هوش‌تر از خودش است کار می‌کند یا وی را استخدام می‌کند تا برایش کار کند.

مدارس صرفاً می‌تواند کارمندان خوب بیرون بدهد و نه کارفرمایان خوب

هر وقت احساس می‌کنید چیزی را کم دارید یا به چیزی نیازمندید اول از آن کمی ببخشید. سپس مقادیر عظیمی از آن را دریافت می‌کنید. این‌امر در مورد پول، عشق، لبخند یا روابط دوستانه و اجتماعی صادق است

پولدار‌ها در حقیقت پول می‌سازند و برای پول کار نمی‌کنند

برنده شدن یعنی ترسی از باخت نداشتن

اگر تو از آندسته افرادی باشی که هیچ عرضه‌ای ندارند آنوقت هر موقع که زندگی به تو فشار بیاورد تسلیم خواهی شد. اگر چنین آدمی باشی تمام عمرت را محافظه کارانه سپری خواهی کرد. کار‌هایی را انجام می‌دهی که عموم مردم تایید کنند و خودت را به انتظار حادثه‌ای می‌نشینی که هرگز اتفاق نخواهد افتاد. آنوقت تو در حالی می‌میری که پیرمردی خسته کننده برای اطرافیانت شده‌ای

اگر می‌خواهید ثروتمند شوید وقتتان را صرفاً صرف خرید دارایی کنید.

" خدا احتیاج به دریافت چیزی ندارد‌اما انسان‌ها نیازمند بخشش هستند". پدر پولدارم غالب اوقات می‌گفت فقرا از ثروتمندان حریص تر هستند

گوش دادن از حرف زدن بسیار مهم‌تر است. اگر اینگونه نبود که خدا دو گوش و فقط یک دهان به آدم نمی‌داد.

این موضوع مرا یاد داستان فردی می‌اندازد که در یک شب سرد زمستانی با یک بغل هیزم نشسته بود و سر بخاری داد می‌کشید که هر وقت به من گرما دادی آنوقت از این چوب‌ها درونت میریزم. وقتی نوبت به داشتن پول، عشق، شادی، فروش و مراودات برسد تنها کافی است که فرد ابتدا آنچه می‌خواهد را ببخشد و سپس از آن چیز دسته دسته به سویش سرازیر می‌شود.

برای برندگان باختن، منبع الهام است و برای بازندگان، مغلوب کننده است. جان دی راکفلر گفته است " همیشه سعی می‌کنم هر مصیبتی را به یک فرصت تبدیل کنم."

سال ۱۹۹۴ در حالی که من ۴۷ سال داشتم و همسرم کیم ۳۷ ساله بود بازنشسته شدیم. بازنشستگی به معنای کار نکردن نیست. برای من و همسرم بازنشستگی یعنی به استثنای تغییرات عظیمی که قابل پیش بینی نیستند و ممکن است به یکباره رخ بدهند ما می‌توانیم انتخاب کنیم که کار بکنیم یا نه زیرا ثروت ما همین طور اتوماتیک بالا می‌رود و ما در مقابل، از نرخ تورم همیشه جلوتر هستیم. به نظر من آزادی یعنی همین. دارایی ما آنقدر زیاد است که خود به خود افزایش پیدا کند. مثل کاشتن درخت است که سال‌ها به نهال آن آب می‌دهید و یک روز می‌بینید که دیگر نیازی به مراقبت از آن نیست چون ریشه‌ها به اندازه کافی پایین رفته‌اند و عمیق شده‌اند.

داشتن تحصیلات عالیه و کسب نمرات خوب، دیگر تضمین کننده موفقیت نیست

یعنی منظورتان این است که خیلی از کارمندان همه حقوقشان را نمی‌گیرند؟ پدر پولدار گفت البته که نمی‌گیرند! همیشه اول دولت سهم‌اش را برمی‌دارد. پرسیدم دولت چطور این کار را می‌کند؟ پدر پولدار گفت از راه مالیات گرفتن. وقتی حقوق می‌گیری برایت مالیات وضع می‌کنند. وقتی خرج می‌کنی برایت مالیات وضع می‌کنند وقتی پس انداز می‌کنی و حتی وقتی بمیری هم برایت مالیات وضع می‌کنند.

اگر متوجه شدی که در چاله‌ای که کنده‌ای افتاده‌ای دست از کندن بیشتر بکش.

افراد پولدار یعنی آنهایی که در دراز مدت پولدار هستند ابتدا ستون دارایی‌شان را می‌سازند سپس با استفاده از درآمد حاصل از ستون مزبور وسایل تجملاتی می‌خرند. فقرا و طبقه متوسط هزینه خرید تجملات را از عرق جبین و خون دل خوردن و ارثیه فرزندانشان تامین می‌کنند.

بین آدم فقیر و ورشکسته یک فرق‌هایی هست. ورشکستگی موقتی است اما فقر همیشگی است.

مثل الاغی هستند که یک گاری را می‌کشد و صاحبش هویجی را جلوی چشمش گرفته است. شاید صاحب الاغ به این ترتیب به مقصدی که می‌خواهد برسد ‌اما الاغ دارد به دنبال توهم هویج می‌رود. فردا که بیاید الاغ باید دوباره به دنبال هویج برود.

مدارس صرفاً می‌تواند کارمندان خوب بیرون بدهد و نه کارفرمایان خوب