بریده‌هایی از کتاب دوازده قانون زندگی

سِرُوتُونین، احساس اعتماد به نفس را تحریک می‌کند در حالی که اُکتوپامین شخصیتی حقیر ایجاد می‌کند

کودک، دوستان زیادی خواهد داشت اما تنها یک پدر و مادر دارد. این به شما بستگی دارد که فرزندتان را طوری تربیت کنید که قادر به داشتن تعاملات معنی دار با جامعه باشند.

به دنبال لذت لحظه‌ای بودن، هر چند وسوسه انگیز است، اما نتیجه‌ای ندارد.

من و خیلی از افرادی که درنهایت فِیرویو را ترک کردند، هرگز دوست نداشتیم به هیچکدام از آن مهمانی‌ها برویم. بیشتر مهمانی‌ها پر بود از نوجوان‌هایی که عمرشان را با فعالیت‌های بیهوده‌ای مانند بیش از حد سیگارکشیدن و مصرف مشروبات الکلی و بعد هم انجام شیرین کاری‌های جسورانه در حالت مستی و نئشگی، هدر می‌دادند. بعدها در دبیرستان - بعد از اینکه بیشتر دوستانم مردود شدند- با دو دانش آموز تازه‌واردِ بسیار متفاوت دوست شدم.

نمی‌توان کودکان را به حال خود رها کرد و انتظار داشت که به یک فرد کامل تبدیل شوند. والدین نیز باید توجه کافی به فرزندانشان داشته باشند – آن‌ها را مطلع کنند، وبه آن‌ها نظم را یاد بدهند و تشویقشان کنند؛ در غیر این صورت آنها به افرادی نیازمند و محتاجِ توجه تبدیل می‌شوند که کسی به معاشرت با آنها علاقه‌ای ندارد. بیشتر والدین این مسئله را اشتباه متوجه می‌شوند؛ زیرا می‌خواهند با کودکانشان مثل دوست رفتار کنند تا آنها را دوست داشته باشند. اما این نقش والدینی نیست. کودک، دوستان زیادی خواهد داشت اما تنها یک پدر و مادر دارد.

انسان‌هایی هستند که در زمان رخدادهای بد، از قضاوت کردن حقیقت یا سرزنش کردن خدا اجتناب می‌کنند. برای مثال قصهٔ کتاب مقدس دربارهٔ فرزندان عبری را در نظر بگیرید. خدا با آنها پیمان بست او آنها را برگزید و برتری دارد. آن‌ها پیشرفت کردند، و سپس هدف معامله‌شان را فراموش نمودند. فساد غالب شد. آن‌ها نسبت به قوانین تکبر کردند و در نتیجه خدا هم آنها را ذلیل کرد. و این دقیقاً همین چیزی است که رخ می‌دهد. ما نسبت به قوانین تکبر می‌ورزیم و سپس وقتی شکست می‌خوریم اعتراض می‌کنیم.