بریده‌هایی از کتاب گوهر نماز و نیایش

اگر نماز هیچ نبود جز پیوند انسان با آب، و نگاه همواره او در آیینه آب و اگر نماز هیچ نبود جز پیوند انسان با زمان، پیش از دمیدن آفتاب برخاستن و چشم بر رخ آسمان پر ستاره دوختن. از عهده وصف و درک آن برنمی‌آمدیم. چه رسد به اینکه آب و زمان و واژه‌های نماز که مثل ستاره می‌تابند همگی پل‌های پیوند انسان با خدای آفریننده آفتاب و زمان و انسان اند.

«اغفر لمن لا یملک الا الدعا و سلاحه البکاء» غیر از اشک و نیایش غیر از آب دیده و خون جگر چه متاعی دارد؟