بریده‌هایی از کتاب عاشق داعشی من

تا وقتی بشر با رویش بوته‌ای در بیابان، روح تازه کند، می‌توان به نجاتش امید بست! (نهر مسیح)

وقتی بشر با رویش بوته‌ای در بیابان، روح تازه کند، می‌توان به نجاتش امید بست!

وقتی بشر با رویش بوته‌ای در بیابان، روح تازه کند، می‌توان به نجاتش امید بست!

توی راه هیچ‌کدامشان حرفی نزدند، انگار فقط با قلبشان باهم حرف می‌زدند و صدایی بلندتر از صدای قلبشان در آن لحظات شنیده نمی‌شد.

توی راه هیچ‌کدامشان حرفی نزدند، انگار فقط با قلبشان باهم حرف می‌زدند و صدایی بلندتر از صدای قلبشان در آن لحظات شنیده نمی‌شد.