کتاب حصار

تقصیر خودمونه که هنوز آماده نیستیم ازش دفاع کنیم. برای همین... مردخای حرفش را برید: ۱۵۰۰ سال گذشته، چرا آماده نمی‌شید؟

شما شاید از اسرائیل خبر نداشته باشی؛ جایی که ایران نابودش کرد، اما برای تلافی، قدس و هفت پایتخت مهم دنیا رو با بمب اتم زدن. این‌ها یهودی‌های معمولی نیستن. این‌ها صهیونیست هستن

تو چیزی گم کردی، خودت هم خبر نداری چیه. بعضی چیزها هرقدر بیشتر بهشون بپیچی برعکس عمل می‌کنند. مثل مرداب. هرچقدر بیشتر دست و پا بزنی بیشتر غرقش می‌شی. بهتر نیست بیشتر فکر کنی؟

حصار (ایجاد) نویسنده: محمدعلی میقانی

دکتر که انگار ذهنش را خوانده باشد گفت: هر چی می‌بینی مجازیه. وقت نداریم، رفتی داخل، هیچی نگو. مخصوصاً اگه چیزی می‌دونی که ممکنه مردم رو نجات بده. اول خودت رو نجات بده. ولی نجات همه در دست کسی دیگه‌ست، صاحب زمان و مکان.

ما آزادیم پسرم... آزادی در اندیشه‌ست وگرنه این دیوارها، حصار و زندان حساب نمی‌شن. شما فکرت رو از حصار غرور و تکبر جدا کن. به دشت بزرگ و آزاد خداوند برس. بعد می‌بینی که آزادی... حتی توی یک اتاق. بهت قول می‌دم خیلی از همین مردم امیدشان هنوز به ماست و کمکمون می‌کنند

این سطح‌ها رو برای خوراندن اراجیف خودشون درست کردن، مثلاً می‌گی سطح سه؛ یعنی پذیرفتی زیر یک و دو هستی و اون‌ها برترند.

منظورم داشتن امکاناته. نمی‌شه این‌جا اینو پیدا کرد. من پیداش می‌کنم.

اجازه بدید حرف دقیقی رو که در مورد ویژگی شخصیتی محسن کهن زدم طور دیگه نقض کنم. ایشون ایرانیه، وقتی دیدگاه‌های اسلام روی ژن ایرانی بشینه دیگه با هیچ‌کدوم از انواع خدایان شما نمی‌خونه، چون ژن‌هایی رو فعال می‌کنه که خاموش هستن. مثل یک واکسن خاص که ژن‌های سازندهٔ یک پروتئین خاص رو فعال می‌کنه و ربطی به نژاد و شخصیتش نداره.

انگار وقتی اون حرف‌ها رو می‌زدی یه نقشه‌هایی داشتی، آره؟ تا مردم نخوان به‌درد نمی‌خوره. اینکه مردم نمی‌خوان یه چیزه، اینکه خودمون هم نخوایم یه چیز دیگه‌ست. به‌هرحال بهتره فکرت رو بگی. حداقل نصف خیابون با حرفات موافقن.