کتاب اسپینوزا و کتاب اخلاق

هیوم اظهار می‌دارد که آموزهٔ تجرد، بساطت و فردیت نفس به‌عنوان جوهری اندیشنده «الحادی حقیقی» است و با آموزه‌هایی قابل‌قیاس است که اسپینوزا به‌خاطر آنها «به طور کلی بدنام» است

اسپینوزا آگاهانه از نامرتب بودن که گاهی نشانهٔ فیلسوف‌بودن شمرده می‌شود پرهیز می‌کرد و از او نقل می‌کند که «چنین تظاهری به بی‌مبالاتی نشانهٔ پستی نفس است»