کتاب وقتی نیچه گریست

«تا زمانی که زنده هستی، زندگی کن! اگر زندگی را در حد کمال درک کنی، وحشت مرگ از بین می‌رود. اگر انسان در زمان مناسب زندگی نکند، در زمان مناسب هم نمی‌میرد.»

شاید بتوانید افرادی را که دوست دارید، در نظر بیاورید، ولی با تفکر بیشتر می‌بینید که آنها را دوست ندارید، بلکه احساس مطبوعی را دوست دارید که از دوست داشتن آنها حاصل می‌شود. شما اشتیاق را دوست دارید، نه کسی که اشتیاق را ایجاد می‌کند

«آخرین پاداش یک مرده، این است که دیگر نخواهد مرد.

«مردن سخت است. به شدت اعتقاد داشته‌ام و دارم که آخرین پاداش یک مرده، این است که دیگر نخواهد مرد.»

نیچه با لحنی خشن پاسخ داد: «پیمان زناشویی امری مقدس است، ولی شکستن این پیمان، بهتر از شکسته شدن توسط آن است!»

سکوت شب هرچه عمیقتر، فرو افتادن شبنم، سنگینتر!

بچه‌دار شدن بدون برنامه، خطا و بچه‌دار شدن برای برطرف کردن تنهایی، اشتباه است. هدف بخشیدن به زندگی با تولید انسانی همانند خویشتن، درست نیست و اگر هدف از تولید مثل، به جاودانگی رسیدن و تنها دلیل آن نطفه‌ای باشد که بخشی از آگاهی ما در آن قرار دارد، فرضیه صحیحی نیست.

کسی باش که باید بشوی! انسان چگونه می‌تواند بدون در نظر گرفتن حقیقت، بفهمد کیست و چیست؟»

آیا در همه مدت عمر، زیسته‌ای یا فقط زنده بوده‌ای؟ آیا آن را انتخاب کرده‌ای؟ آیا زندگی، تو را انتخاب کرده؟ آیا زندگی را دوست داری؟ آیا از زندگی کردن پشیمان شده‌ای؟ مفهوم درک کردن زندگی در حد کمال، همین است.

زندگی یعنی خطر کردن. باید قوی باشی. تو گاو نیستی. من هم نشخوار کردن را تبلیغ نمی‌کنم»

کسی باش که باید بشوی!

انسان، دوستان خود را سخت‌تر از دشمنان می‌بخشد.»

بدترین مصیبت، امید است، چون عذاب را طولانی می‌کند.»

کتابی که ما را به ورای نوشته‌های افراد دیگر هدایت نمی‌کند، چه سودی دارد؟

نمی‌دانم چرا ترس، شبها به سراغ انسان می‌آید. بیست سال نادان بودم، ولی امروز می‌دانم که ترس، در تاریکی ایجاد نمی‌شود، بلکه مانند ستارگان، همیشه حضور دارد، ولی در نور روز، به چشم نمی‌آید.»

"سرنوشت خود را انتخاب کن، و تقدیر خود را دوست داشته باش.»

ناامیدی یعنی هزینه‌ای که هرکس باید برای خودآگاهی بپردازد

باید به او یاد داد که نباید از جمله انسانهایی باشد که چون چنگال تیز ندارند، تصور می‌کنند خوب هستند.

«پروفسور نیچه، شما پاداش رنج را رشد می‌دانید.»

اگر کسی نتواند بر خود فرمان بدهد، فرد دیگری به او فرمان خواهد داد. البته اطاعت از دیگران، بسیار آسانتر از اطاعت از خویشتن است.»

هم زندگی کردن سخت است و هم مردن.

هرگز فرزندی به دنیا نیاورید، مگر اینکه بتوانید آفریننده‌ای بیافرینید.

یاد بگیرید که از زندگی ممنون باشید و با شجاعت بگویید: "خودم این زندگی را انتخاب کردم." روح انسان خارج از انتخاب او شکل نمی‌گیرد!

آخرین پاداش یک مرده، این است که دیگر نخواهد مرد.

چرا به جای تخریب، از او یاد نمی‌گیری؟

گاهی فکر می‌کنم سردردهای من، حاصل زاییدن مغزی است.»

نمی‌دانم چرا ترس، شبها به سراغ انسان می‌آید

از کسانی که تنهایی مرا می‌دزدند، ولی همراهی و مصاحبتی هم ندارند، متنفرم.

نمی‌توانم راهی را به تو نشان بدهم، چون در آن صورت، دیگر انتخاب تو نیست. برای پیدا کردن راه درست، باید جسارت داشته باشی

ایمن زندگی کردن، خطرناک است. خطرناک و کشنده!