کتاب زندگی پنهان درختان

به محض اینکه پوست درخت کنده شود، چه توسط دارکوب چه به دلیل شکسته شدن کامل یک شاخه، وارد درخت می‌شوند. درخت سعی می‌کند بلافاصله حفره ایجاد شده روی پوستش را با تولید بافت چوب جدید بپوشاند (ما نتیجه این تلاش‌ها را شاهدیم- یک برآمدگی روی پوست درخت- که در لبه جاهای خالی شاخه‌های شکسته شده، دیده می‌شود). اما متأسفانه، این فرآیند خیلی سریع نیست. اگر قارچ‌ها وارد درخت شوند، حتی اگر درخت تلاش کند خودش را ترمیم نماید، نمی‌تواند بیشتر از ۱۰۰ سال دوام بیاورد. وقتی قارچ‌ها درون درخت لانه کردند، بافت چوب آن شروع به پوسیدن می‌کند و درخت، ناگزیر، و هر چند خیلی آهسته، از بین خواهد رفت.

در واقع، در طول زندگی هر درخت (که به نوعی حتی می‌تواند چند صد سال هم باشد)، ممکن است تنها یک فرزندش به سن بزرگسالی برسد. اما به محض اینکه نهال کوچکی بتواند ریشه بزند و اولین سال‌های حیات خود را بقا یابد، قابلیت‌های شگفت‌انگیزی از خود نشان می‌دهد که همه درختان صاحب آن هستند.

قطعاً درختان مغز ندارند، اما تصور می‌شود در نوک حساس ریشه‌های‌شان، اطلاعات و تجربیات را ذخیره می‌کنند.

درختان نیاز به جنگل دارند؛ چون از آنها در برابر طوفان‌ها مراقبت می‌کند، خُرداقلیم مناسب فراهم می‌کند و آنها را از خطرات آگاه می‌سازد. بنابراین به همدیگر کمک می‌کنند.

هر کسی که درک کند درختان حافظه دارند، می‌توانند احساس کنند و در کنار فرزندان‌شان زندگی می‌کنند، دیگر نمی‌تواند به راحتی تیشه به ریشه آنها بزند.