کتاب بیمار خاموش

‹هیچ کودکی نمی‌تواند از مادر متنفر شود، مگر آن که ابتدا مادر از کودک متنفر باشد.›

به نظرم شادی همان قدر پایدار است که دانه‌های برف روی دستم می‌مانند

کسی را که یکبار از دست داده‌ای، سخت است که دوباره به دستش بیاوری.

گفت دوست داشته که از اول، همین کار را کند. می‌دانید؟ "چی کار؟ بازیگری؟" "نه، زندگی"

پیش خود خنده‌ای کرد. «کسی نمی‌تواند کمک کند مگر آنکه بداند ارتباط بین آنها، السستیس و ادمتوس، بعد از آن چگونه بوده است. مطمئن باش کسی را که یکبار از دست داده‌ای، سخت است که دوباره به دستش بیاوری.»

سرم را تکان دادم و گفتم: "متاسفانه من اینقدر صبر و حوصله ندارم که بتوانم یاد بگیرم." "نه؟ خوب، صبر و شکیبایی یک فضیلت است که به خوبی می‌توانید به عنوان روان درمانگر آن را پرورش دهید. می‌دانید، در جوانی، من مردد بودم که آیا باید موسیقی‌دان، کشیش، یا پزشک شوم و الان هر سه آنها هستم.”

وقتی نامی برای چیزی انتخاب می‌کنی، همان نام عاملی بازدارنده برای فکر کردن دربارهٔ همهٔ جوانب موضوع می‌شود.

من از خودم هم می‌ترسم، از مادری هم که در افکارم هست می‌ترسم، آیا جنون او در خون من هم جاری است؟ آیا من هم دارم…

روان‌درمانگران تمایل به کشیدن سیگار را نوعی اعتیاد و نشانه حل نشدن برخی مسائل درونی می‌دانند.

هدف درمان، اصلاح گذشته نیست، بلکه می‌خواهد بیمار با گذشته خود کنار بیاید و حسرتی برای آن نخورد.

به معنای واقعی در معرض تاخت‌وتاز هستیم. ما به مادرانمان احتیاج داریم تا پریشانی‌مان را تسکین دهیم و تجربهٔ قابل درکی از زندگی بسازیم. وقتی مادر این کار را انجام دهد، ما به تدریج یاد می‌گیریم که چگونه حالت‌های جسمی و روحی خودمان را مدیریت کنیم.

«در بارهٔ عشق، دربارهٔ اینکه چطور ما بیشتر اوقات عشق را با کارهای هیجان انگیز، ماجراهای پرشور و سوء عملکرد اشتباه می‌گیریم. اما عشق واقعی بسیار آرام است و بسیار بی تلاطم. اگر از دیدگاه نمایش دراماتیک به آن نگاه کنیم، ملال‌آور است. عشق، عمیق و آرام و دائمی است. می‌دانم که تو قطعاً عشق را به معنای واقعی کلمه به کیتی می‌بخشی، اما اینکه آیا او هم توانایی بازگرداندن آن عشق را به تو دارد یا نه، سؤال دیگری است.»

هر چیزی که بر پایه‌های دروغ و خلاف واقعیت ساخته شده باشد سقوط خواهد کرد. به خاطر داشته باش عشقی که صداقت به همراه نداشته باشد شایسته نیست که عشق خوانده شود.

«درباره کارهای هیجان انگیز؟» «در بارهٔ عشق، دربارهٔ اینکه چطور ما بیشتر اوقات عشق را با کارهای هیجان انگیز، ماجراهای پرشور و سوء عملکرد اشتباه می‌گیریم. اما عشق واقعی بسیار آرام است و بسیار بی تلاطم. اگر از دیدگاه نمایش دراماتیک به آن نگاه کنیم، ملال‌آور است. عشق، عمیق و آرام و دائمی است.

درد بی‌مهری درد وحشتناکی است.

"چیزی تحت عنوان نوزاد جدای از پیرامونش ] به ویژه مادرش[وجود ندارد." زیرا رشد شخصیت ما در انزوا رخ نمی‌دهد، بلکه در رابطه با دیگران و با نیرویی نامرئی به نام والدین ما تکمیل شده‌است.

روان‌درمانگران تمایل به کشیدن سیگار را نوعی اعتیاد و نشانه حل نشدن برخی مسائل درونی می‌دانند.

احساسات سرکوب شده هرگز از بین نمی‌روند، بلکه همچنان در نهاد باقی می‌مانند و بعدها به صورت زشت‌تری ظاهر می‌شوند. زیگموند فروید

«انتخاب یک عشق بسیار شبیه انتخاب یک درمانگر است. باید از خودمان بپرسیم آیا این شخص با من صادق خواهد بود؟ آیا انتقاد را خواهد پذیرفت؟ آیا اشتباهاتش را قبول خواهد کرد؟ و آیا قول ناممکن نخواهد

. هر چیزی که بر پایه‌های دروغ و خلاف واقعیت ساخته شده باشد سقوط خواهد کرد. به خاطر داشته باش عشقی که صداقت به همراه نداشته باشد شایسته نیست که عشق خوانده شود.

وقتی چیزی نیست نباید یاوه گویی کرد. به گمانم خطر نوشتن خاطرات همین باشد: آدم در همه چیز اغراق می‌کند، گوش به زنگ می‌نشیند و همیشه حقیقت را جور دیگری نشان می‌دهد. ژان پل سارتر گرچه من ذاتاً صادق نیستم، اما گاهی بر حسب اتفاق این گونه‌ام.