کتاب عقب نشینی ممنوع!

استقلال به معنای قهر کردن با کشورها نیست، به معنای ایجاد کردن سدّی در مقابل نفوذ کشورها است که نتوانند منافع آن کشور را، منافع [آن] ملّت را تحت‌الشّعاع منافع خودشان قرار بدهند؛ این معنی استقلال است و این مهم‌ترین هدف برای یک کشور است.»

«بنده موافق نیستم که تعبیر دروغین «جامعهٔ جهانی» را در مقابل جمهوری اسلامی - که دشمنان ما به کار میبرند - به کار ببریم؛ کدام جامعهٔ جهانی؟ کسانی که در مقابل جمهوری اسلامی قرار دارند جامعهٔ جهانی نیستند، چند دولت مستکبرند که آنها هم عمدتاً زیر نفوذ یک مشت کمپانی‌دارانِ صهیونیستِ غارتگرِ بدنامِ بددلند؛

«اصرار داریم بر اینکه از حقوق ملّت ایران یک قدم عقب‌نشینی نباید بشود. ما البتّه در جزئیّات این مذاکرات مداخله نمی کنیم؛ یک خطوط قرمزی وجود دارد، یک حدودی وجود دارد، این حدود باید رعایت بشود؛ این را گفتیم به مسئولین و موظّفند که این حدود را رعایت کنند؛ از هارت‌وهورت دشمنان و مخالفان هم واهمه‌ای نداشته باشند و ترسی به خودشان راه ندهند.»

نظام اسلامی با استکبار با این خصوصیّات طرف است؛ نظام اسلامی با ملّتها طرف نیست، با مردم طرف نیست، با انسانها طرف نیست، نظام اسلامی با استکبار طرف است. از زمان ابراهیم خلیل و نوح پیغمبر و پیغمبران بزرگ و پیغمبر اسلام تا امروز هم همین بوده: جبههٔ حق در مقابل استکبار قرار داشته است

رهبر معظم انقلاب اولین دلیل بدبینی خویش به مذاکرات هسته ای را در غیر واقعی دانستن موضوع مورد چالش در مذاکرات برشمردند. ایشان اساساً مسئله هسته ای را بهانه ای در دست دشمنان انقلاب اسلامی می دانند تا به واسطه فشار آوردن از طریق آن، به هدف اصلی خویش که سرنگونی اصل جمهوری اسلامی ایران است دست یابند.

همین دشمنی‌ها، همین مخالفتها از اوّل انقلاب بود؛ اگر یک روزی هم مسئلهٔ هسته‌ای حل شد - فرض کنید جمهوری اسلامی عقب‌نشینی کرد؛ همان‌که آنها میخواهند - خیال نکنید مسئله تمام خواهد شد؛ نه، ده بهانهٔ دیگر را به‌تدریج پیش میکشند: چرا شما موشک دارید؟ چرا هواپیمای بدون سرنشین دارید؟ چرا با رژیم صهیونیستی بدید؟ چرا رژیم صهیونیستی را به رسمیّت نمی‌شناسید؟ چرا از مقاومت در منطقهٔ به قول خودشان خاورمیانه حمایت میکنید؟ و چرا؟ و چرا؟ و چرا؟»

«بنده هم اوّلِ امسال در مشهد مقدّس در سخنرانی گفتم [که] مذاکره در موضوعات خاص اشکالی ندارد؛ منتها گفتم من اعتماد ندارم، خوشبین نیستم به مذاکره... البتّه بنده همچنان که گفتم خوشبین نیستم؛ من فکر نمیکنم [از] این مذاکرات آن نتیجه‌ای را که ملّت ایران انتظار دارد، به‌دست بیاید...»

جامعهٔ جهانی دانشمندان و اندیشمندان و متفکران و عالمان و خیرخواهان و آزادی‌خواهانی هستند که در همهٔ دنیا متفرقند و حقیقت را میفهمند و آن را ستایش میکنند.»