کتاب شیرجه زدن در چشمه زندگی

«زندگی هنر نقاشی‌کردن بدون پاک‌کن است.»

تخیل منجر به خلاقیت می‌شود. خلاقیت به نوآوری می‌انجامد. نوآوری به کارآفرینی منتهی می‌گردد.

خلاصهٔ پژوهشی دربارهٔ اهمال‌کاری را می‌خوانید که در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا انجام شده است: دانشمندان، دیوید روزنباو، لانیون گانگ و کوری آدام پاتس برای آزمودن ظرفیت اهمال‌کاری انسان، آزمایشی انجام دادند. آن‌ها در این آزمایش ۲۷ دانشجو را به مسیری بردند که در آن دو سطل پلاستیکی زردرنگ پُر از سکه قرار داشت. یکی از سطل‌ها نزدیک شرکت‌کنندگان بود و سطل دیگر دورتر از آن‌ها و تقریباً در انتهای مسیر قرار داشت. آن‌ها از شرکت‌کنندگان می‌خواستند که یکی از سطل‌ها را انتخاب کنند، هرکدام که راحت‌تر به‌نظر می‌رسید، و آن‌را به انتهای مسیر برسانند. دانشمندان در کمال تعجب متوجه شدند که اکثر شرکت‌کنندگان سطلی را انتخاب کردند که به آن‌ها نزدیک‌تر و از خط پایان دورتر بود. یعنی آن‌ها انتخاب کردند که سطل را مسافتی طولانی‌تر با خودشان حمل کنند. اکثر شرکت‌کنندگان در پرسشنامه‌ای که بعداً به آن‌ها داده شد با بیان‌هایی متفاوت گفتند: «می‌خواستم هرچه سریع‌تر کار را تمام کنم.» بسیاری از ما همین کار را می‌کنیم. ما انتخاب‌هایی می‌کنیم که به‌جای موفقیتی بلندمدت، ما را به بُردی کوتاه‌مدت می‌رسانند.

مارک لیبرمن زبان‌شناس دانشگاه پنسیلوانیا می‌گوید: «وقتی حرف کسی را می‌شنویم، همیشه حداقل بخشی از آن تصورات خودمان است.» ا

معنا و مفهوم زندگی مانند پاسخ معما یا جایزهٔ شکار گنج نیست که ناگهان به آن برسید. معنا چیزی است که باید در زندگی‌تان ایجادش کنید.

لازمهٔ نوآوری این است که جهان را از منظری جدید ببینید، پیش‌فرض‌ها را به مبارزه بطلبید و موقعیت‌ها را دوباره چهارچوب‌بندی کنید و ایده‌ها و دستورالعمل‌های ناهمگون را به هم ربط بدهید

مهم‌ترین بخش رهبری، تسلط بر روان خودتان است... چند نفر از شما، شنیدن صدایی را در سرتان تجربه کرده‌اید که به‌نظر می‌رسد صدای خودتان است اما به شما می‌گوید که دارید کارتان را اشتباه انجام می‌دهید؟ صدایی وجود دارد که باعث می‌شود به خودتان شک کنید و به‌سادگی ممکن است که این صدا را با صدای خودتان اشتباه بگیرید، چراکه با لحن خودتان صحبت می‌کند، اما واقعاً این‌طور نیست. انگار یک هم‌اتاقیِ قضاوتگر در ذهن‌تان زندگی می‌کند. حالا که من به این موضوع اشاره کردم، متوجهش خواهید شد... من بسیار مراقبه کرده‌ام و هنوز هم این صدا را می‌شنوم؛ اما تفاوتش این است که حالا رابطه‌ای جدید با آن صدا دارم. من آن صدا را می‌شنوم و به او می‌گویم: «ممنونم، واقعاً متشکرم که سعی داری کمک کنی. می‌توانی در سرم این‌طرف و آن‌طرف بروی، هیچ عیبی ندارد. پاهایت را دراز کن و راحت باش، اما این صدا من نیستم و تصمیم‌هایم را از جای دیگری می‌گیرم.» این‌گونه در برابر وحشت مقابله می‌کنم و حتی وقتی آن صداها دوباره می‌آیند و به من می‌گویند «وای داری به کارت گند می‌زنی که!» به ایستادگی ادامه می‌دهم.

هنری فورد می‌گوید، «موانع همان چیزهای ترسناکی هستند که وقتی از هدف‌تان چشم برمی‌دارید، می‌بینید».

اگر همیشه همه با ایده‌های‌تان موافقت کنند، هیچ‌وقت متوجه نخواهید شد که چقدر آن‌ها را باور دارید و نمی‌فهمید که به‌خاطر خودتان آن‌ها را دنبال می‌کنید یا به‌خاطر کسی دیگر. تأیید همگانی نشان می‌دهد که احتمالاً یا به‌اندازهٔ کافی کوشش نکرده‌اید یا به‌دنبال انتقادهای هدف‌دار نبوده‌اید.

شما معنا را از گذشتهٔ خود می‌سازید، از علاقه‌ها و وظیفه‌های‌تان، از تجربه‌های‌تان در تعامل با انسان‌ها، از استعداد و فهم‌تان، از چیزهایی که به آن‌ها ایمان دارید، از اشیا و افرادی که دوست‌شان دارید، از ارزش‌هایی که حاضر هستید چیزی را به‌خاطرشان فدا کنید. عناصر سازندهٔ معنای زندگی از قبل وجود دارند و شما تنها کسی هستید که می‌توانید آن‌ها به‌صورت الگویی منحصربه‌فرد که زندگی خودتان خواهد بود، سرهم کنید.

کارآفرینان با آن‌چه کم‌تر از ناچیز است، کارهایی ورای تصور انجام می‌دهند.

چرخهٔ نوآوری - تخیل، تصورکردن چیزهایی است که وجود ندارند. - خلاقیت، به‌کارگیری تخیل برای حل‌کردن مشکلات است. - نوآوری، اِعمال خلاقیت برای ایجاد راه‌حل‌هایی منحصربه‌فرد است. - کارآفرینی به‌کارگرفتن نوآوری و به‌ثمررساندن ایده‌های منحصربه‌فرد و الهام‌بخشیدن به تخیلات دیگران است.

خلاقیت به کارگیری تخیل برای حل‌کردن مشکلات است. ایده‌های خلاق به خدمتِ نیازی مشخص درمی‌آیند و عملی می‌شوند. آن‌ها برای شما ایده‌هایی نو هستند اما این‌طور نیست که ضرورتاً برای دیگران هم جدید باشند. تمایز قائل‌شدن میان تخیل و خلاقیت اهمیتی به‌سزا دارد. با قوهٔ تخیل می‌توانید ساحل را تجسم کنید و با به‌کارگرفتن خلاقیت می‌توانید از تخیل‌تان برای به‌تصویرکشیدن آن صحنه استفاده کنید. تصورکردن خودرویی خورشیدی کارِ تخیل و ساختن آن خلاقیت است.

اگر با رویکرد کنجکاوی به هرچیزی نزدیک شوید، آن چیز برای‌تان جالب خواهد شد.

تام با استفاده از کمیابی، شفاف بیان کرد که بودجهٔ هرکدام از پروژه‌های ای‌پی‌آی محدود است. ما مجذوب چیزهایی می‌شویم که تعدادشان اندک است، چیزهایی مثل آخرین بلیت کنسرت یا پیشنهادهای لحظه‌آخری. هر گروه باید سایرین را قانع می‌کرد که پروژهٔ آن‌ها استحقاق بودجه را دارد و وقتی خودشان برای به‌دست‌آوردن منابع دلیل آوردند، تعهدشان به پروژه‌های‌شان تقویت شد.

حالا پس از گذشت سی سال معتقدم که برای پل‌زدن به آیندهٔ دلخواه‌تان، سه عنصر حیاتی لازم است: عنصر اول رویکردی ذهنی و پیش‌قدمانه است که به شما کمک می‌کند تا دنیا را مکانی پُر از فرصت‌های مختلف ببینید. ایجاد شانس و فرصت برعهدهٔ خودتان است؛ باید بدانید که بیش‌تر قوانین صرفاً توصیه هستند و به خودتان جرئت بدهید که آن‌ها را به مبارزه بطلبید.

متأسفانه آموزش‌های رسمی در برابر نوآوری مقاومت می‌کنند و فقط به حفظ‌کردن اهمیت می‌دهند؛ به‌جای آموزش‌دادن قهرمان‌بودن به دانش‌آموزان و دانشجویان، بر معرفی قهرمانان تمرکز می‌کنند و به‌جای بیان مسائل واقعی زندگی که راه‌حل‌های بی‌شمار دارند، مسائلی را مطرح می‌کنند که فقط یک پاسخ درست دارند. افراد باید توانا از مدارس بیرون بیایند و حس کنند که برای رویارویی با فرصت‌ها و مبارزه‌هایی که به انتظارشان نشسته‌اند، قدرت لازم را دارند.

اکتشاف نتیجهٔ کنجکاوی است. هرقدر کنجکاوتر باشید، بیش‌تر مشتاق خواهید بود که درگیر تجربه‌های جدید شوید. آسان‌ترین راه برای برانگیختن کنجکاوی ذاتی‌تان، سؤال‌پرسیدن است. به‌جای پذیرش هرچیزی که می‌بینید یا گذشتن از کنار چیزهایی که درک‌شان نمی‌کنید، دربارهٔ همه‌چیز سؤال بپرسید.

به یاد داشته باشید که اگر می‌خواهید موفق شوید، باید تغییری واقعی در زندگی مردم ایجاد کنید.

چرخهٔ نوآوری - تخیل، تصورکردن چیزهایی است که وجود ندارند. - خلاقیت، به‌کارگیری تخیل برای حل‌کردن مشکلات است. - نوآوری، اِعمال خلاقیت برای ایجاد راه‌حل‌هایی منحصربه‌فرد است. - کارآفرینی به‌کارگرفتن نوآوری و به‌ثمررساندن ایده‌های منحصربه‌فرد و الهام‌بخشیدن به تخیلات دیگران است.

تخیل تصورکردن چیزهایی است که وجود ندارند. لازمهٔ این کار کنجکاوی و تعامل و توانایی درک‌کردن ایده‌های درون ذهن‌تان است. تجربه‌های شما، خواه واقعی یا خیالی، بر این مهارت ذاتی تأثیر می‌گذارند. به همین دلیل هرقدر منابع کسب تجربهٔ شما (سفر، کتاب، دستورپخت، موسیقی، فیلم) متنوع‌تر باشند، تخیل‌تان قوی‌تر می‌شود. می‌توانید ایده‌های خیالی‌تان را در ذهن‌تان نگه دارید یا این‌که آن‌ها را با دیگران به اشتراک بگذارید.

روحیهٔ کارآفرینی به دیگران سرایت می‌کند و موجب ایجاد امواج تخیل، خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی می‌شود.

نگرش‌ها و اقدامات چرخهٔ نوآوری - تخیل نیازمند تعامل و توانایی تصورکردن جایگزین‌هاست. - خلاقیت در حل مشکلات به انگیزه و آزمایشگری نیاز دارد. - نوآوری نیازمند تمرکز و چهارچوب‌بندی مجدد برای ساختن راه‌حل‌های منحصربه‌فرد است. - کارآفرینی نیازمند پایداری و توانایی الهام‌بخشیدن به دیگران است.

کیت روزنبلوث، یکی از نوآوران عرصهٔ بیودیزاین دانشگاه استنفورد، ماه‌ها در بیمارستان بود و کار عصب‌شناسان و جراحان اعصاب را دنبال می‌کرد. او به‌همراه گروهش که در زمینه‌های پزشکی و مهندسی و تجارت سابقهٔ فعالیت داشت، قصد داشت اساسی‌ترین نیازهای برآورده‌نشدهٔ پزشکان و بیماران‌شان را شناسایی کند. کیت و گروهش در مرحلهٔ تخیل، که تعامل و تصور در آن ضروری است، فهرستی تهیه کردند از صدها مشکلی که باید حل می‌شدند: از مشکلات بیماران سرپایی گرفته تا مشکلات مربوط به عمل جراحی. آن‌ها با غرق‌شدن در سازوکار بیمارستان و نگاهی تیزبین توانستند فرصت‌هایی بی‌شمار برای بهبود و پیشرفت شناسایی کنند که پیش‌تر دیده نشده بودند.

اعتمادبه‌نفس از تجربه حاصل می‌شود، نه برعکس

محمدعلی کِلی، قهرمان سنگین‌وزن بوکس هم «از انواع تمرین‌های ذهنی استفاده می‌کرد تا عملکردش را تقویت کند»، مانند جملهٔ مشهورش: «من برترین هستم.»

کارآفرینی فقط تأسیس شرکت نیست بلکه شروع‌کردن هرچیزی است! کارآفرینی دربرگیرندهٔ تولید دانش، مهارت‌ها، و رویکردهای لازم برای فرصت‌پنداشتن مشکلات و تخصیص منابع برای به بارنشاندن ایده‌هاست.

اشتیاق بعد از تعامل ایجاد می‌شود. شما می‌توانید کاری را که می‌خواهید انجام بدهید، پس از تجربه‌هایی که تخیل‌تان را بیدار می‌کند، به بهترین شکل ممکن تصور کنید. درست مثل اسکات قبل از این‌که اشتیاق‌تان را کشف کنید، اصلاً نمی‌دانید که با چه چیزی مواجه خواهید شد. دوم این‌که مسئولیت تصمیم‌گیری برای زندگی‌مان برعهدهٔ خود ماست؛ هزاران گزینه وجود دارند و خودمان باید از میان‌شان دست به انتخاب بزنیم.

۱. دانش‌آموزان باید طرحی رسمی برای پروژهٔ خود ارائه کنند؛ ۲. دانش‌آموزان باید با متخصصانی خارج از مدرسه همکاری کنند؛ ۳. دانش‌آموزان باید با استفاده از متن و فیلم در وبلاگ‌های‌شان دیدگاه بگذارند و موفقیت‌ها و غافل‌گیری‌های طول مسیرشان را به اشتراک بگذارند؛ ۴. در پایان پروژه، از دانش‌آموزان یا گروه‌ها خواسته می‌شود که فعالیت‌های‌شان را برای گروهی از ذی‌نفعان توضیح دهند و سپس برای نمرهٔ پروژهٔ خود با دان مذاکره کنند. گفتنی است بعضی از دانش‌آموزان انتخاب می‌کنند که به‌تنهایی پروژه‌شان را انجام بدهند و بعضی دیگر گروه‌هایی دو یا سه‌نفره تشکیل می‌دهند.

من از تأسیس شرکت‌های خودم و همکاری با شرکت‌های دیگر آموختم که شرکت‌هایی که برای تغییردادن دنیا و تبدیل‌کردنش به جایی بهتر و معناآفرینی تأسیس شده‌اند همان شرکت‌هایی خواهند بود که باعث ایجاد تغییر می‌شوند و به موفقیت می‌رسند.