کتاب پدر

خدا علی (ع) را دوست دارد.

کارهایت را در زمانی که داری یک مرور کن. هرچه را برای خدا نبود و هر چه به امر خدا نبود دور بریز...

آبرو بخر برای دین خدا، نه آبرو ببر با عملکرد بد!

مردم نگاه کردند... همان‌ها که با علی (ع) دست بیعت داده بودند، فقط نگاه کردند امامشان را... تو هم می‌توانی برای امام زمانت فقط دعا کنی... اما با صلوات، فقط دعا و صلوات... کار درست نمی‌شود.. باید هم دعا کنی، هم حرکت...

علی (ع) را بشناس... در فضای مجازی پیدایش نمی‌کنی. باید تاریخ بخوانی. تاریخ...

مسلمان که می‌شوی تکلیف‌مند هم می‌شوی. اگر پا جای پای علی (ع) نگذاری، ناچار می‌شوی مثل زبیر به خاطر فرزندت، مثل طلحه به خاطر مقامت، مثل عمروعاص به خاطر قدرت، مثل... دشمن علی (ع) را بر کول و زندگی خودت سوار کنی. سواری به دشمن علی (ع)، سقوط در قعر جهنم است...

می‌خواهی بدانی امام یعنی چه؟ زیارت جامعه بخوان؛ جامعهٔ کبیره.

در خیابان مقابل حرم که راه می‌روی، گنبد طلایی تمام عرض چشمانت را پر می‌کند و دلت شروع به ارتفاع گرفتن از زمین می‌کند... وقتی که اول ورودی کنار در می‌ایستی و مقابلت او است. فقط یک جمله می‌توانی زمزمه کنی: - السلام علیک یا بابا، السلام علیک یا علی.

چه کسی بالاتر از علی. به او هم، ظلم می‌شود. اما یک دغدغه دارد: دینش باقی می‌ماند یا نه؟ دنیا تمام می‌شود با همهٔ بند و بساطش، مقابل خدا می‌روی با همهٔ دینداری‌ات. بر باد نرود...

خدا وعده داده که عاقبت دنیا برای اهل تقوا است. حجت‌بن‌الحسن که بیاید کسی که چون علی (ع) پای حق ایستاده نلغزیده، نترسیده، نبریده همراهش، دنیا را از وجود بت‌ها پاک می‌کند. حیف است به خاطر کم و زیاد دنیا، چرب و شیرینش، سور و ساتش... امام را تنها بگذاریم.

همین که مردمک چشمانت، به اندازهٔ یک عدس است، اما گسترهٔ وسیع عالم هستی را نشانت می‌دهد، این معجزه است.

اگر خدا را بخواهی، دیگر همه چیز و همه‌کس را که خدا بخواهد، می‌خواهی. با همه چیز و همه‌کس که خدا دشمن است، تو هم دشمنی... دلم می‌خواهد، دوست دارم، دلم نمی‌خواهد، دوست ندارم، از ادبیاتت حذف می‌شود. به جایش؛ هر چه خدا بخواهد...

علی (ع)، بلندت می‌کند از زمینِ چسبناک تا خدا. زمینی شدن و دل به دنیا بستن، خسته‌ات کرده بود. دلت آسمان می‌خواست و همهٔ خدا را... علی (ع) تو را می‌کَند از زمین و وصل می‌کند به خدا...

کسی که رابطهٔ بین خودش و خدا را اصلاح کند، خدا رابطهٔ بین او و مردم را، رابطهٔ بین او و دنیا را سر و سامان می‌دهد. با خدا باش... پیروز باش.

خدا علی (ع) را ملاک خوبی و بدی قرار داده

حواست باشد کلید بیت‌المال را دست چه کسی می‌دهی!

مرد ناراحت نبود. آرام بود، گفت: - من در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمدم. یهودی بودم و با همین دین هم مُردم. اما الآن در برزخ، از آتش در امانم. سلمان شگفت‌زده پرسید: - چرا؟ مرد گفت: - من علی را دوست داشتم. دوست داشتم صورتش را نگاه کنم. کار هر روزم این بود که بایستم کنار کوچه، در مسیر رفت‌وآمد علی. در همان چند لحظه رد شدنش ببینمش...

در عرب رسم نبود، دخترداری. اما علی (ع) دخترانش را می‌نشاند روی پایش با آن‌ها بازی می‌کرد و نازشان را هم می‌خرید. چنان محترم بزرگشان کرد که وقتی زینب (س) وارد اتاق می‌شد، حسین (ع) مقابلش بلند می‌شد.

مسلمانی یک حیثیت است. یک راه و روش است.

علی (ع)، پیامبر نبود. ولی معجزهٔ عیسی (ع) را داشت که توی گهواره سخن گفت.

علی (ع) حکم پدری‌اش از جانب خدا آمده. راحت بگو: - سلام بابا. و در آغوشش خودت را رها کن.

دنیا یک مکان است. مکان برای آن‌که خودت را پیدا کنی. خدایت را عاشق بشوی. خودت را گم کنی زیر سایهٔ خدا، همه بشود خدا! دنیا یک زمان است! دلش تنگ شده برای رسیدن. تندتند می‌گذرد. تو را هم با خودش می‌دواند و می‌برد. کارهایت را در زمانی که داری یک مرور کن. هرچه را برای خدا نبود و هر چه به امر خدا نبود دور بریز... درون و بیرون خانه ندارد. و ناگهان چقدر زود دیر می‌شود!

تو هم می‌توانی برای امام زمانت فقط دعا کنی... اما با صلوات، فقط دعا و صلوات... کار درست نمی‌شود.. باید هم دعا کنی، هم حرکت...

علی (ع) حکم پدری‌اش از جانب خدا آمده. راحت بگو: - سلام بابا. و در آغوشش خودت را رها کن.

مسلمانی یک جاده نیست که بیفتی در آن و بروی. مسلمانی یک حیثیت است. یک راه و روش است. یک جهان است. آدابش را اگر رعایت کنی، قدمت پر برکت می‌شود. کلامت هدایت می‌شود. لبخندت انرژی‌زا، نگاهت، صدقه دادنت، خوابیدنت، نشستنت... همه هادی دیگران می‌شود... آبرو بخر برای دین خدا، نه آبرو ببر با عملکرد بد!

زمین هرگز از امام خالی نمی‌شود. از او بخواه، تو صدای او را نمی‌شنوی، اما او صدای تو را می‌شنود؛ تو او را نمی‌بینی، اما او تو را می‌بیند. هرچه می‌خواهی از او بخواه. فقط کافی است ایمان داشته باشی. همین.

مثل سلمان باش. پا جا پای امام بگذار همهٔ خودت را فدای امام کن... رشد می‌کنی!

وقتی آمدند دم خانهٔ علی (ع)، روضهٔ فاطمیه رقم خورد... من بلد نیستم روضه را بمیرم... اگر می‌دانستم پایان نوشتن می‌میرم، می‌نوشتم...

علی (ع)، بلندت می‌کند از زمینِ چسبناک تا خدا. زمینی شدن و دل به دنیا بستن، خسته‌ات کرده بود. دلت آسمان می‌خواست و همهٔ خدا را... علی (ع) تو را می‌کَند از زمین و وصل می‌کند به خدا... علی (ع) حکم پدری‌اش از جانب خدا آمده. راحت بگو: - سلام بابا. و در آغوشش خودت را رها کن.

خدا وعده داده که عاقبت دنیا برای اهل تقوا است. حجت‌بن‌الحسن که بیاید کسی که چون علی (ع) پای حق ایستاده نلغزیده، نترسیده، نبریده همراهش، دنیا را از وجود بت‌ها پاک می‌کند. حیف است به خاطر کم و زیاد دنیا، چرب و شیرینش، سور و ساتش... امام را تنها بگذاریم.