کتاب پاسخ به پرسش‌های جوانان؛ دفتر اول

«رسد آدمی به جایی که به جز خدا نداند.»

سؤال ۱. من بیشتراوقات این مشغله را دارم که چگونه به خدا نزدیک شوم. قرآن و نماز می‌خوانم و در ازای آن انتظار دارم که وجود خدا را احساس کنم و حاضرم هر کاری کنم تا خدا را در وجودم حس کنم. لطفاً مرا در این زمینه راهنمایی کنید. - تقید به واجبات مخصوصاً نماز، تقید به مستحبّات مخصوصاً انس با قرآن، مسجد، جماعت و منبر و تقید به اجتناب از گناه داشته باشید، قطعاً نور خدا را در زندگی حس می‌کنید و او به شما کمک می‌کند.

سؤال ۴. چه کنیم که در همهٔ اعمالمان، نیّت خدایی داشته باشیم؛ یعنی مستحبّات و واجبات و حتّی مباهات، رنگ الهی به خود بگیرد؟ آیا باید برای همهٔ کارها در ذهن، نیّت کرد؟ - به‌طور کلّی در همهٔ کارها، حتّی کارهای روزمرهٔ زندگی، خدا را درنظر داشته باشید و به‌گونه‌ای که رضایت الهی در آن است، آن کار را انجام دهید؛ امّا لازم نیست بیش از حد، تمرکز فکری و دقّت روی آن داشته باشید؛ بلکه همین‌مقدار که خدا را در نظر دارید و به یاد او هستید، کافی است.

برنامه‌های دینی به‌طور مستمر داشته باشید و از منبرهای خوب، از نوارها و سی‌دی‌های خوب و از سخنرانی‌های دینی استفاده کنید و کمک بگیرید، خیلی فایده دارد. چه‌بسا یک جمله، شما را صددرصد عوض کند.

همّت انسان در آبادانی امور دنیا و آخرت باید بلند باشد؛ به‌این‌معناکه باید برای دنیا و آخرت خود تلاش کند و کوتاهی در آبادانی دنیا یا آخرت، هر دو در قرآن و روایات مذمّت شده است.

سؤال ۶. حبّ خداوند به بنده و حبّ بنده به خداوند چگونه درک می‌شود؟ آیا دوست‌داشتن او را می‌توان تصوّر کرد؟ - برای عموم مردم معنای این‌گونه حرف‌ها این است: نعمت‌های فراوان و بی‌حدّ و حصر از طرف خداوندمتعال است. خداوند از هر پدر و مادری مهربان‌تر است و اینکه ما خداوند را شکر می‌کنیم و عبادت می‌کنیم و متابعت از او می‌کنیم، معلوم می‌شود که خداوند را دوست داریم؛ ولی برای اهل‌دل معنای دیگری دارد که شرح آن در پاسخ این‌گونه سؤال‌ها نمی‌گنجد.

در واقع سلام ما به ایشان ناشی از توجّهی است که به ما دارند و در اثر عنایت اهل‌بیت (ع) توفیق سلام و ابراز ارادت و مودّت به آنان می‌یابیم.