کتاب زبان سیاست

چشم شیشه‌ای بگذار و مانند سیاست‌مدار بی‌شرم وانمود کن چیزهایی را می‌بینی که در حقیقت نمی‌بینی.

«و سیاست خود مُشتی دروغ، تجاهل، حماقت، تنفر و روان‌نژندی است».

هنگامی که پرزیدنت کلینتون به رابطه با چهار بانو طی دوران ریاست جمهوری‌اش متهم شد، به این بحران برچسب «سکس گیت» یا «فورنی گیت» زدند. برچسب دوم چندین لایه زبان‌شناسانه دارد. واژه فورنی گیت بازی آوایی است که واژه fornicate را به معنی زنا کردن در ذهن تداعی می‌کند و صدای واژه (four) به معنی چهار را هم دارد. پسوند (gate) به رسوایی اشاره دارد. پیچیدگی بینامتنیت وقتی بیشتر شد که هم‌زمان این تیتر زده شد: «همه بانوان رئیس‌جمهور». درباره رسوایی واترگیت فیلم معروفی به نام «همه مردان رئیس‌جمهور» ساخته شد. بنابراین ارتباط بین واترگیت و هر نوع رسوایی با ایجاد بازی زبانی بین عنوانِ فیلمی درباره رسوایی، از این هم یک مرحله جلوتر رفت.

افراد متنفر از سیاست‌مداران «خارج از حوزه سیاست» هستند نشان می‌دهد که آنها صلاحیت اظهارنظر ندارند و تنها سیاست‌مداران حقیقت اعمال خود را می‌دانند.

اگر گروه‌های فشاری که در پی سیاسی کردن موضوعی هستند، در بالا بردن سطح آگاهی مردم موفق شوند، سیاست‌مداران حرفه‌ای به سرعت این موضوع را به فهرست دغدغه‌های خود می‌افزایند.

«هر امر شخصی سیاسی است» و «هر امر سیاسی شخصی است».

«دولتمرد سیاست‌مداری است که خود را در رأس یک ملت قرار می‌دهد. سیاست‌مدار دولتمردی است که ملت را به خدمت خود می‌گیرد».

سیاست به‌مثابه نوعی جنگ انگاشته می‌شود که در تقابل با هنگامی است که صحبت از جنگی واقعی درمیان است.

نگاه به زبان سیاست به عنوان یک حرفه مهم است، زیرا به ما کمک می‌کند دریابیم کسانی که آرزوی کسب قدرت، اعمال قدرت و حفظ قدرت را دارند از زبان چگونه استفاده می‌کنند.

چشم شیشه‌ای بگذار و مانند سیاست‌مدار بی‌شرم وانمود کن چیزهایی را می‌بینی که در حقیقت نمی‌بینی.

اگرچه این امر که افراد متنفر از سیاست‌مداران «خارج از حوزه سیاست» هستند نشان می‌دهد که آنها صلاحیت اظهارنظر ندارند و تنها سیاست‌مداران حقیقت اعمال خود را می‌دانند.

وقتی چیزی در مورد این سیاست‌مدار شرور می‌شنوم گویی با شلاق مجازات می‌شوم و مورچگان مرا نیش و تازیانه می‌زنند.

هنگامی که گروه خبری تلویزیون رویدادی را نقل می‌کند، تصمیماتی اتخاذ می‌کنند که در نحوه دریافت مخاطبان اثر خواهد گذاشت. جایی که دوربین را قرار می‌دهند، ترتیب نمایش حوادث و زبان مورد استفاده آنها، همگی بر تصویری که دریافت می‌کنیم اثرگذار است. در این تصمیم‌گیری‌ها، آنها دیدگاهی عقیدتی را منعکس می‌کنند. بر این اساس گزارش غیرجانب‌دار و زبان «بی‌طرف» وجود ندارد. گفتن این که «کاخ سفید امروز در مورد ماجرای بازرسان سازمان ملل صدام حسین را به انجام عملیات نظامی تهدید کرد». (پایین را ببینید) چشم‌اندازی ارائه می‌دهد که اساسآ از موضع آمریکا طرفداری می‌کند. در مقابل، می‌توان همان رویداد را از چشم‌اندازها و دیدگاه‌های عقیدتی متفاوتی نقل کرد.

اگر گروه‌های فشاری که در پی سیاسی کردن موضوعی هستند، در بالا بردن سطح آگاهی مردم موفق شوند، سیاست‌مداران حرفه‌ای به سرعت این موضوع را به فهرست دغدغه‌های خود می‌افزایند.