ما ماشینایم، اما ماشینی بسیار خاص. ماشینی که در اوضاع و شرایط درست و با برخورد درست میتوانیم دریابیم که ماشینایم و با درک کامل آن، ممکن است راههایی بیابیم که دیگر ماشین نباشیم.
پیش از هر چیز، باید بدانیم که یک نفر نیستیم، چندین نفر هستیم. یک «من» یا «ضمیر» همیشگی و تغییرناپذیر نداریم. دم به دم فرق میکنیم. لحظهای این هستیم و لحظهای یکی دیگر و در لحظهٔ سوم باز یکی دیگر، و این و آن تا آخر…