کتاب ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد

هرکسی، خودش وسعت رنجی را که می‌بَرَد می‌داند و همین‌طور از میزان پوچی زندگی‌اش باخبر است.

ول‌کن این افکار رو که تموم مدت مزاحمی و آدمای دوروبرت رو اذیت می‌کنی. اگه مردم از تو خوششون نیاد، خوب می‌تونن بهت بگن و اگه جرئت این کار رو ندارن، مشکل از خودشونه

ورونیکا گفت: "به‌همین‌خاطر گریه می‌کردم. وقتی قرصا رو خوردم، قصد داشتم کسی رو بکشم که ازش بدم می‌اومد، نمی‌دونستم که توی وجودم ورونیکاهای دیگه‌ای هم زندگی می‌کنن؛ ورونیکاهایی که می‌تونستم عاشقشون باشم."

اگه زودتر متوجه می‌شدم، می‌فهمیدم که دلیل اینکه تموم روزای زندگی‌م مثل هم هستن اینه که خودم می‌خواستم اون‌طور باشن، شاید..."

زندگی کن! اگه زندگی کنی، خداوند هم با تو زندگی می‌کنه. اگه حاضر نباشی در راه خداوند خطر کنی، اون هم از تو دور می‌شه و به همون بهشت‌های دوردست عقب‌نشینی می‌کنه و فقط تبدیل می‌شه به موضوعی برای بحث‌های فلسفی.

هرکسی که توی دنیای خودش زندگی می‌کنه دیوونه‌س؛

انگار هر چقدر امکانات شادی برای مردم بیشتره، اونا غمگین‌ترن

از بسیاری از رؤیاهایش چشم‌پوشی کرده بود تا شاید والدینش او را همان‌طور، مثل زمان کودکی‌اش، دوست بدارند

درواقع، هرچیزی که توی زندگی ما اتفاق می‌افته، مقصرش خودمونیم، فقط خودمون.

از پرستار که سرش را از روی کتاب برداشته بود و به‌دقت حرکات او را زیر نظر داشت پرسید: "مگه اینجا زندونه؟" ــ نه، تیمارستانه. ــ اما من که دیوونه نیستم. پرستار خنده‌ای کرد و گفت: "اینجا همه همین رو می‌گن."

"در دنیا هیچ امری تصادفی نیست."

ــ این اتفاق فقط ممکنه برای من بیفته. معمولاً همهٔ مردم توی روزی می‌میرن که انتظارش رو ندارن.

هرکسی، خودش وسعت رنجی را که می‌بَرَد می‌داند

دلم می‌خواد همین‌طور به دیوونگی ادامه بدم و مطابق رؤیاهام زندگی کنم، نه اون‌طوری که دیگران انتظار دارن.

ول‌کن این افکار رو که تموم مدت مزاحمی و آدمای دوروبرت رو اذیت می‌کنی. اگه مردم از تو خوششون نیاد، خوب می‌تونن بهت بگن و اگه جرئت این کار رو ندارن، مشکل از خودشونه.

چی می‌تونه باعث بشه که یه نفر از خودش بدش بیاد؟ ــ شاید بزدل بودن یا وحشت همیشگی از عملکرد اشتباه. از انجام ندادن کاری که بقیه انتظار انجامش رو ازت دارن

"خدایا، گرچه ایمانم به تو قوی نیست، اما خواهش می‌کنم کمکم کن

روزی اشعار شاعری انگلیسی را خواندم که یکی از ابیاتش به‌شدت مرا تحت‌تأثیر قرار داد: "چشمه‌ای باش پرخروش و لبریز،

توی زندگی چیزایی وجود داره که هرطور بهشون نگاه کنی برای همه باارزشه؛ مثل عشق

بهتره زندگی رو همون‌طور که هست بپذیرم، نه اون‌طور که فکر می‌کردم. درسته،

مردم همیشه دلشون می‌خواد به دیگران کمک کنن ـ برای اینکه احساس کنن بهتر از اون چیزی هستن که باید باشن

"مردم، همیشه ما رو به چشم یه زوج خوشبخت می‌بینن، درحالی‌که هیچ‌کدوم تصور نمی‌کنن که زیر نقاب این خوشبختی پوشالی، چه تلخی و چه سازشی نهفته‌س.

روز زیبا بالاخره به این نتیجه می‌رسم که زندگی همینه که هست و لازم نیست نگران باشم، هیچ‌چیز عوض نمی‌شه و با این موضوع کنار می‌آم."

سؤالی که ازت پرسیدم یادته؟" ــ آره، ازم پرسیدی می‌دونم دیوونگی یعنی چی؟ ــ درسته، اما این‌بار نمی‌خوام برات حکایت تعریف کنم، دیوونگی اینه که نتونی با عقایدی که داری ارتباط برقرار کنی؛ درست مثل اینکه توی یه کشور خارجی باشی. می‌تونی همه‌چیز رو ببینی و اتفاقای دوروبرت رو درک کنی، ولی نمی‌تونی برای کسی توضیح بدی که می‌خوای چه چیزی رو بدونی و کسی نمی‌تونه بهت کمک کنه، چون زبونشون رو نمی‌فهمی.

زندان هرگز یک زندانی را اصلاح نمی‌کند، فقط به او یاد می‌دهد که جرم بیشتری را مرتکب شود، بیمارستان‌های روانی هم بیماران را به محیطی غیرواقعی عادت می‌دهند؛ محیطی که در آن می‌توانند هر کاری را که دلشان می‌خواهد انجام دهند و هیچ‌کس مجبور نیست مسئولیت اعمالش را بر عهده بگیرد.

ــ چی می‌تونه باعث بشه که یه نفر از خودش بدش بیاد؟ ــ شاید بزدل بودن یا وحشت همیشگی از عملکرد اشتباه. از انجام ندادن کاری که بقیه انتظار انجامش رو ازت دارن

واقعاً چرا آن‌ها را مجبور می‌کردند که این‌همه مباحثی مثل جبر و هندسه و یا انبوهی از موضوع‌های مختلف را یاد بگیرند که هیچ سودی برایشان نداشت؟

دیوونه بمونین ولی مثل آدمای عاقل عمل کنین. ریسک متفاوت بودن رو بپذیرین ولی یاد بگیرین که این کار رو بدون اینکه جلب‌توجه کنین انجام بدین.

"ذهنت را خالی کن، به چیزی فکر نکن، فقط باش!"

ورونیکا در زندگی‌اش فهمیده بود بسیاری که از آدم‌هایی که می‌شناخت، درمورد مصائب زندگی دیگران طوری حرف می‌زنند که انگار می‌خواهند به آن‌ها کمک کنند، اما درواقع از رنج و غم دیگران لذت می‌برند، گویی این مسئله باعث می‌شود به این باور برسند که در زندگی خوشبختند و زندگی با آن‌ها خوب تا کرده است.