سکوتی حکمفرما شد که بیانگر این موضوع بود که گذر زمان با چیزی که عقربههای ساعت نشان میدهند، هیچ ربطی ندارد. این زمانسنجها فقط روی چرخدندههایی استوارند که فکر نمیکنند، احساسی ندارند و بر پیچ و مهرههایی بیروح تکیه کردهاند. آنها نمیدانند که پنج ثانیه یعنی چه و فقط شمارش میکنند: یک، دو، سه، چهار و پنج. این مسأله، هم یک شکنجهٔ دردآلود و هم لذتی بیانتها است.