کتاب‌هایی که مطالبِ شگفت‌انگیزی را مطرح می‌کردند، در سراسر تاریخ به شکل نظام‌مندی نابود شده‌اند، برخی هم به دلیل پنهان‌کاری در دسترس همه نیستند. نمونهٔ آن کتاب توث، سروده‌های کتاب دزیان، دست‌نوشتهٔ وُینیش و اکسکالیبور است و به کتابی که دیوانه می‌کند، شهرت دارد.

ژَک برژییر در «کتاب‌های نفرین شده» تعدادی از این کتاب‌ها را به ترتیب مطالعه می‌کند و در عین حال به این می‌پردازد که چرا نوشته‌های رازورمزگرا، با چنین دامنهٔ بزرگی، به نابودی کشانده شده‌اند.

بخشی از کتاب:

:ثوث شخصیتی اسطوره‌ای الهی‌تر از مردم (انسان)۳ است و بنا به تمامی اسناد مصری که در اختیار داریم، پیش از مصر وجود داشته است. در لحظهٔ زایش تمدن مصر، کتاب ثوث در دست پیران و فرعون‌ها بوده که به احتمال زیاد بیشتر طومار یا یک سلسله برگ بوده که تمامی رازهای گوناگون دنیاها را در برمی‌گرفته و به کسانی که آن‌را در اختیار داشتند، نیروهای زیادی می‌بخشیده است.

در ۲۵۰۰ پ.م مصریان دیگر کتاب می‌نوشتند. این کتاب‌ها روی پاپیروس نوشته می‌شد. واژهٔ بیبِل bible که کتاب از آن گرفته شده، نام بندر بیبلوس (بابِل) در لبنان است که بندر اصلی کاووشگری طومارهای پاپیروس بوده است. رساله‌های علمی و پزشکی، متن‌های دینی، دفترهای راهنما و حتی نوشته‌های ساختهٔ خیال علمی (علمی تخیلی) بخشی از ادبیات مصری ۲۵۰۰ پ.م. بوده است.

به ویژه، تاریخ ماجراجویی‌های فرعون اِسنوفرو، پیرِ هرم چئپوس، داستانی بلند و واقعیِ پیش‌گویی با نوآوری‌های خارق‌العاده، هیولاها و ماشین‌هاست که می‌توانسته در زمانهٔ ما منتشر شده باشد.

کتاب ثوث بنابراین پاپیروسی بسیار باستانی بوده که به شکل نهانی بارها نسخه‌برداری شده و قدمت آن به ۱۰ هزار سال یا شاید ۲۰ هزارسال می‌رسد. چیزهای مادی را به هیچ‌رو نمی‌توان نماد گرفت.»

بریده‌هایی از کتاب کتاب‌های نفرین‌شده