تو نیکی کن به مسکین و تهی دست
که نیکی خود سبب گردد دعا را
از آن بزمت چنین کردند روشن
که بخشی نور بزم بی ضیا را
از آن بازوت را دادند نیرو
که گیری دست هر بی دست و پا را
مشو خودبین که نیکی با فقیران
نخستین فرض بوده است اغنیا را
زمحتاجان خبرگیر ای که داری
چراغ دولت و گنج غنا را
به وقت بخشش و انفاق پروین
نباید داشت در دل جز خدا را