کتاب لبخند خورشید نوشته عاطفه منجزی است. این کتاب را انتشارات سخن منتشر کرده است.

درباره کتاب لبخند خورشید

لبخند خورشید داستان مهتاب فروزنده خبرنگار جوان و ماجراجویی است که تصمیم گرفته پول‌هایی را که پدرش از خارج کشور برایش می‌فرستد خرج وکیل برای گرفتن حق و حقوق یک زن بی‌بضاعت کند. او برای این کار سراغ وکیل جوانی به اسم آریا زند می‌رود که از قبول کردن وکالت زنان اکراه دارد اما مهتاب با اصرار او را به پذیرش وکالت زن وا می‌دارد او به وکیل توضیح می‌دهد که هر چند وقت یک بارکه سروکلهٔ شوهره پیدا می‌شود، همهٔ چیزهایی را که زینب، با بدبختی و دربه دری جمع و جور کرده است، به زور و قلدری از چنگش درمی‌آورد. بعدش برای مدتی گم و گور می‌شود و باز دوباره تکرار همین داستان.

خواندن کتاب لبخند خورشید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب لبخند خورشید

ــ آذر! اگه چایی داریم یه لیوان بزرگ بریز، دو دقیقه دیگه پایین‌ام.

کمی بعد همان‌طور که کف پاها را چسبانده بود به بغل بخاری، لیوان چای را به دهانش نزدیک کرد و آرام آرام آن را چشید، هنوز انگشت‌های پایش زق زق می‌کرد. بد جوری خوابش گرفته بود. چشم‌هایش می سوخت و احساس کوفتگی شدیدی می‌کرد، از ذهنش گذشت «شاید، سرما خوردم! با این همه کاری که سرم ریخته، همین یکی رو کم داشتم.»

تازه چشم‌هایش گرم شده بود که با تکان‌های مکرر دستی، لای‌پلک های سنگینش از هم باز شد. آذر کنارش نشسته بود.

ــ گمونم زیر بارون چاییدی. شام حاضره، پاشو یه لقمه بذار دهنت، پشت بندش هم یه قرص سرماخوردگی بنداز بالا بعد بگیر بخواب. شانس آوردی امروز زودتر رسیدم و یه چیزی بار گذاشتم، اگه نه طبق معمول روزایی که نوبت توئه، یا سرو کارمون با نون و پنیر و چای شیرین بود یا فوق فوقش یه نیمروی مشت.

غرولندهای آذر برنامه همیشگی آخر شبهایشان بود و جالب این‌که همیشه هم قضیه با یک لبخند و عذرخواهی مظلومانه مهتاب فیصله می‌یافت.

ــ ببخشید آذر جون، به خدا از دم غروب دستم به ماشین بند بود. درست وسط بزرگراه خاموش کرد. یه ساعت زیر بارون بهش وررفتم تا فهمیدم چه مرگش شده. تازه، تو اون وضیعت اصلا یاد شام نبودم، فقط می خواستم یه جوری خودمو برسونم سر قرارم که آخر هم بهش نرسیدم. حالا موندم معطل به خانم یوسفی چی بگم!

آذر سری تکان داد و به طعنه گفت:

ــ تو هم با این ماشینت ما رو کشتی! آدم ارابه سوار شه بهتر از این قاراپتِ توئه که یا همه‌اش باید هولش بدی یا بکسلش کنی. جون من بیا بفروشش و خلاصمون کن.

ــ باز که شروع کردی! خودت می دونی همین قاراپت نباشه، از کارو زندگی می افتم.

ــ پس لااقل درستش کن، آخه این‌طوری‌که نمی‌شه!

ــ باشه، تو فکرش هستم اما فعلاً دستم خالیه.

ــ الهی خدا خوبت کنه دختر! پس با اون همه دلاری که هفته پیش بابات حواله کرده بود چی کار کردی؟

ــ آذر؟!! تو نمی دونی؟

ــ معلومه که می‌دونم، اما خوب این کار هم واجب بود یا نه؟ خودت می‌گی بدون ماشین همهٔ کارات لنگه. لااقل صد تومن می‌ذاشتی کنار، که خرج ماشینت کنی.