بریده‌هایی از کتاب حسن یوسف؛ نکته‌های تربیتی سوره مبارکه یوسف

پیامبر (ص) فرمودند: «اَلأَمَلُ رَحمَةٌ لِاُمَّتی وَ لَوَلَا الاَمَلُ مَا رَضَعَت والِدَةٌ وَلَدَها وَ لا غَرَسَ غارِسٌ شَجَراً؛ آرزو بر امت من موجب رحمت است. اگر آرزو نبود، هیچ مادری فرزند خود را شیر نمی‌داد و هیچ کشاورزی درختی نمی‌کاشت»

قرآن در باب احترام به والدین، مادر را مقدم دانسته است: «وَ وَصَّینَا الاِنسانَ بِوالِدَیهِ حَمَلَتهُ اُمُّهُ وَهناً عَلی وَهنٍ وَ فِصالُهُ فِی عامَینِ اَنِ اشکُر لِی وَ لِوالِدَیکَ اِلَیَّ المَصیرُ؛ و انسان را درباره پدر و مادرش سفارش کردیم؛ مادرش او را حمل نمود و برداشت؛ در حالی که ضعف و سستی بر روی ضعف و سستی (داشت) و از شیر بازگرفتنش دو سال است (طول دوران شیر دادن) (آری به او سفارش کردیم) که شکرگزار من و پدر و مادرت باش که بازگشت (همه) به سوی من است.