دنیا، دار اختیار است و در این دنیا سعادت حقیقی آدمی جز از راه اختیار بدست نمیآید، خود انسان باید موجبات سعادت و یا زیان خود را فراهم آورد، و هر یک از این دو راه را که اختیار کند خدا هم همان را امضا میکند. چنانکه فرمود: «إِنَّا هَدَیناهُ السَّبِیلَ إِمَّا شاکراً وَ إِمَّا کفُوراً».