کتاب آشنایی با تاریخ اسلام

قرآن کریم درباره «جنگ حنین» می‌فرماید: وَ یوم الّحُنین إذا أعجبتکم کثرتکم فلم تُغْنِ عنکم شیئاً.

ابرهه که در یمن کلیسای بزرگ و زیبایی ساخته بود، توقع داشت که زائران کعبه به سمت کلیسای او متمایل شوند و چون چنین نشد، در سال ۵۷۱ میلادی، با لشکری از حبشیان و یمنی‌ها، در حالی که سیزده فیل جنگی با خود داشت، به خانهٔ

روش مورّخان اسلامی، تاریخ نقلی بود که وقایع را آنگونه که دیده و شنیده بودند ثبت کرده و بدون تحلیل از آنها گذشته‌اند.

«هُبَل»، که بزرگترین بت قبایل عرب بود و در کعبه قرار داشت؛ «عُزی»، بت مخصوص قریش؛ «منات»، از آن قبایل اوس و خزرج در یثرب؛ «لات»، که پرستش آن در سراسر عربستان عمومیت داشت و بنی‌ثقیف در طایف آن را بسیار احترام می‌کردند؛ «نسر»، به معنی کرکس از آن قبیله ذوالکلاع؛ «وَدّ» از قبیلهٔ کلب؛ «سُواع» بت قبیله بنی‌هُذیل؛ «یغوث» از آن قبیلهٔ مُذحج و «یعوق»، که به قبیلهٔ «هَمْدان» تعلق داشت.

مورّخان از اصحاب نهروان با عنوان «مارقین» (= خارج‌شدگان از دین) یاد کرده‌اند.