بریده‌هایی از کتاب آرامش

هرچه بیشتر فکر و زبان را به سکوت تهدید کنیم یا فقط به دنبال این باشیم که آن‌ها را در زندگی‌مان از جایگاه مسخره‌ای که فرهنگ و پیشینهٔ ما به آن‌ها داده، تنزل دهیم، آن‌ها به‌دلیل نیازشان به توجیه و تأیید خودشان، خلاق‌تر می‌شوند. هیچ اندیشه‌ای به اندازهٔ اندیشیدن به اندیشهٔ تخریب هیجان‌انگیز نیست و زبان هیچ‌گاه اغواکننده‌تر از وقتی نیست که غیرواقعی بودن خودش را به رسمیت می‌شناسد.