بریده‌هایی از کتاب دوست داشتنت

از خیال من گَرد بی‌کسی بروب یا مقلّب القُلوب!

«هر خداحافظی، اندکی مردن است.» ضرب‌المثل فرانسوی هزار و یک چشم می‌میرم تا دیدار دوباره‌ات!

بی‌تو ای دلداده دلخواه شنبه‌هایم اشک جمعه‌هایم آه!

گر چه خسته از درنگ و رنگ گر چه سنگ من دلم برایت ای عزیز می‌شود هنوز تنگ!

در کتابِ چشمانت جمله‌های شوقی خیس خوانده می‌شود با عشق!

لنگ است پای واژه‌هایم کمتر قدم بزن در خواب‌هایم!

یا مرا بال پرواز ده یا دلم را به من باز ده!

«بزرگ‌ترین عاشقان دنیا/خواندن نمی‌دانستند.»

دیشب دوباره چشم تو و التهاب من دیشب دوباره آمده بودی به خواب من

باز هم فروردین! بی‌تو امّا دل من زمهریری مطلق!

تو شعرهایم را مخاطب؟ نه! تو حرف حرفِ شعر من هستی!

چشم ای چشم! که از دیدن آن ماه‌ترین می‌آیی خاطرات سفرت را بنویس!

یاد تو نزدیک است چشمانت اما دور چه دورْنزدیکی!

کجا بجویمت؟ بانوی خواب‌های پریشان بانوی رودهای نامیرا!

یا مرا بال پرواز ده یا دلم را به من باز ده!

مُهر را بردار از لب‌هات گفتنِ یک «دوستت دارم» ‌ روزه‌ را باطل نخواهد کرد

شیراز چشم‌هایت را حافظانه می‌سرایم و غزال واژه‌هایم - سعدی‌وار- در بوستان وصالت می‌خرامد!

رود حضورت هنوز می‌ریزد از آبشار خیال!

گیسوت یلدا چشمت امّا صبح نوروز است!

مُهر را بردار از لب‌هات گفتنِ یک «دوستت دارم» ‌ روزه‌ را باطل نخواهد کرد

فرصت ندارم حتی آن‌قدر که دلتنگت شوم!

بی‌تو ای دلداده دلخواه شنبه‌هایم اشک جمعه‌هایم آه!

رود حضورت هنوز می‌ریزد از آبشار خیال!

ای خیال ناگزیر مثل شعر، دلپذیر ای ترنّم بهار بر کویر دل زودتر ببار!

گر چه خسته از درنگ و رنگ گر چه سنگ من دلم برایت ای عزیز می‌شود هنوز تنگ!

بی‌تو ای دلداده دلخواه شنبه‌هایم اشک جمعه‌هایم آه!

رود حضورت هنوز می‌ریزد از آبشار خیال!

لنگ است پای واژه‌هایم کمتر قدم بزن در خواب‌هایم!

خرمای وصال تو دیری است در انتظار چیدن مانده است دست دل من هنوز کوتاه!

امشب خوشه‌خوشه ستاره از تاک شب آویزان است دستی بر آر خوشه‌ای بردار