کتاب خواهرزاده جادوگر (ماجراهای نارنیا، جلد اول)

من که تا حالا قصه‌ای نخوانده‌ام که آخرش آدم‌ها سزای کارهایشان را نبینند. شرط می‌بندم شما هم می‌بینید، حقتان هم همین است.

«نارنیا! نارنیا! نارنیا! برخیز. عشق بورز. بیندیش، سخن بگو. درختانت متحرک باد، جانورانت سخنگو، آب‌هایت مقدس.»

وقتی اوضاع به هم می‌ریزد، می‌بینی که همه چیز مدام بد و بدتر می‌شود. وقتی هم همه‌چیز مرتب می‌شود، می‌بینی که هی بهتر و بهتر می‌شود.

وقتی آدم خودش بخواهد ابله‌تر از آنچه که هست بشود، متأسفانه اغلب اوقات موفق می‌شود

هرکس آنچه را که از ته دل می‌خواهد به کف می‌آورد؛ همیشه هم از آنچه به دست می‌آورد خشنود نخواهد بود.»

من که تا حالا قصه‌ای نخوانده‌ام که آخرش آدم‌ها سزای کارهایشان را نبینند. شرط می‌بندم شما هم می‌بینید، حقتان هم همین است.

هیچ‌وقت نمی‌دانی کی تو را می‌پاید

«نارنیا! نارنیا! نارنیا! برخیز. عشق بورز. بیندیش، سخن بگو. درختانت متحرک باد، جانورانت سخنگو، آب‌هایت مقدس.»

آه، آدمیزادگان! شما چه خوب در برابر آنچه که خیر شما در آن است از خودتان دفاع می‌کنید!

می‌دانید که وقتی آدم واقعاً مذبوحانه دنبال چیزی باشد، چه حالی دارد. حتی ناچار می‌شوی با امید و آرزویت بجنگی، چون پیش از آن بارها ناامید شده‌ای.

همان‌طور که فلِجْ مثل کبوتری عظیم‌الجثه یکی دو بار چرخید تا مسیر سفر درازشان به سوی غرب را پیدا کند، زمین دور سرشان شروع به چرخش کرد. پلی به پایین که نگاه

ای مخلوقات! حال که دیگر گنگ و بی‌شعور نیستید، لازم نیست همواره ناخرسند باشید. زیرا که لطایف نیز همچون عدل و انصاف، ملازم سخنوری است.»

په! آدم‌بزرگ‌ها همیشه دنبال توجیه‌های معمولی و پیش‌پا افتاده‌اند.

بولداگ گفت: «دِهِه! اگر کسی نتواند به دماغش اعتماد کند، پس به چه اعتماد کند؟» فیل با ملایمت گفت: «معلوم است، به مغزش.»

عمری طولانی که همراه دلی ناپاک باشد، جز فلاکتی ابدی به بار نخواهد آورد و از هم‌اکنون خود او نیز بر این امر واقف شده است. هرکس آنچه را که از ته دل می‌خواهد به کف می‌آورد؛ همیشه هم از آنچه به دست می‌آورد خشنود نخواهد بود.»

وقتی اوضاع به هم می‌ریزد، می‌بینی که همه چیز مدام بد و بدتر می‌شود. وقتی هم همه‌چیز مرتب می‌شود، می‌بینی که هی بهتر و بهتر می‌شود.

وقتی اوضاع به هم می‌ریزد، می‌بینی که همه چیز مدام بد و بدتر می‌شود. وقتی هم همه‌چیز مرتب می‌شود، می‌بینی که هی بهتر و بهتر می‌شود

آدم‌بزرگ‌ها همیشه دنبال توجیه‌های معمولی و پیش‌پا افتاده‌اند.

«حتماً کار جادوست. حسش نمی‌کنی؟ شرط می‌بندم هر چی تو این تالار هست، طلسم و خشک شده.

او گوشش را به روی صدای من بسته است. اگر حرفی به او بزنم، تنها چیزی که می‌شنود خرناس و غرش است. آه، آدمیزادگان! شما چه خوب در برابر آنچه که خیر شما در آن است از خودتان دفاع می‌کنید!

به زودی، حتی پیش از آنکه شما دو نفر به پیرمرد و پیرزنی تبدیل شوید، کشورهایی بزرگ در دنیای شما تحت سلطه جبارانی قرار می‌گیرند که درست مانند امپراتریس جیدیس، کوچک‌ترین توجهی به شادکامی و عدالت و شفقت نخواهند داشت. پس به دنیایتان هشدار دهید. خطر در کمین است.

پسرم! سرنوشت ما متفاوت و سرشار از تنهایی است.

در آن روزگار، آقای شرلوک هلمز ، کارآگاه معروف، هنوز در خیابان بیکر زندگی می‌کرد

«اگر تو هستی، من هم هستم.»

ولی طبعاً باید بدانی که قواعدِ این‌طوری، هرقدر هم برای پسربچه‌ها ـ و خدمتکارها و زن‌ها و حتی مردم عادی ـ عالی و فوق‌العاده باشد، نباید توقع داشت که درباره دانشمندان بزرگ و اندیشمندان و خردمندان کاربرد داشته باشند.

«درود بر تو، اسلان! فرمانت را شنیدم و اطاعت می‌کنم. ما بیداریم. ما عشق می‌ورزیم. ما می‌اندیشیم. ما سخن می‌گوییم. ما می‌دانیم.»

من که خوشم نمی‌آید وقتی همه کسانی که دوستشان دارم مردند، زنده بمانم. من می‌خواهم به اندازه بقیه عمر کنم،

من اولین لطیفه را ساختم؟» شیر گفت: «نه، دوست کوچک من! تو اولین لطیفه را نساختی، تو خود اولین لطیفه بودی.»

عمری طولانی که همراه دلی ناپاک باشد، جز فلاکتی ابدی به بار نخواهد آور

درشکه‌چی گفت: «پناه بر خدا! اگر همه عمرم می‌دانستم همچون چیزهایی وجود دارد، سعی می‌کردم آدم خیلی بهتری باشم.»