بریده‌هایی از کتاب اندیشه اسلامی ۲

بعضی مواقع بد دفاع نمودن از یک ارزش، بدتر از عدم قبول و ابطال آن است. کسی که به راه غلط می‌رود بیشتر شانس دارد که به راه آید تا کسی که راه را غلط می‌رود.

عده‌ای علوم تجربی را به جای دین و صنعت را در عِوَض خدا مورد توجه خود قرار داده‌اند تا بهشت موعود را در زمین بنا سازند که نتیجه دوزخی شدن دنیا و آخرت آنها شده و خواهد شد.

مقدمه نام کتاب درسی حاضر، «اندیشه اسلامی ۲» است که حاوی مطالبی نو درباره دین اسلام و روش جذب جوانان فرهیخته، مخصوصاً دانشجویان عزیز به آن و نبوت و امامت و مهدویت و رجعت و ولایت فقیه می‌باشد. مخاطب اصلی این مجموعه، شُبّاب و برناها، به‌ویژه دانشجویان محترم است. آنچه در بخش اول آن لازم است روشن شود این‌که چه روش کاربردی و مفیدی باید درنظر گرفت تا جوانان، به دین اسلام، به گونه‌ای گرایش پیدا کنند که هم کل آن را، هر چند اجمالی باشد، درک کنند و هم آن به صورت

انواع مرتدها و اصل آزادی ۴. لازم است میان کافر قاصر و مقصّر و کافر جاحد و معاند و کافر حربی و مرتد تفاوت قائل شد؛ زیرا مبنای ارتداد، هوی و هوس و بیشتر عامل سیاسی است. “وَ قَالَت طَّآئِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْکتَابِ آمِنُواْ بِالَّذِی أُنزِلَ عَلَی الَّذِینَ آمَنُواْ وَجْهَ النَّهَارِ وَ اکفُرُواْ آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ یرْجِعُونَ”؛ و گروهی از اهل کتاب گفتند که به دین و کتابی که برای مسلمانان نازل شده، اول روز به خدعه ایمان آورید و آخر روز کافر شوید. شاید به این حیله آن‌ها نیز از دین اسلام برگردند. این آیه به ترفندی که یهودیان در صدر اسلام به کار می‌بردند، اشاره دارد؛ سران یهود به پیروان خود دستور می‌دادند صبح‌گاهان به اسلام تظاهر کنید و شام‌گاهان به آن کفر ورزید تا مردم از اسلام گریزان شوند.