بریده‌هایی از کتاب تاریخ فرهنگی قبیله لعنت (جلد هفتم، فراماسونری در صحنه حیات سیاسی، اجتماعی ملت ها)

به‌رغم تصوّر عمومی ساکنان جهان که ریشهٔ مجامع مخفی (محارم) و مدیران طراز اوّل جهان غرب را در «آمریکا» جست‌وجو می‌کنند، کلید کنترل، مدیریت و سازمان‌دهی مناسبات کلان سیاسی، اقتصادی، امنیّتی و حتّی نظامی جهان در عصر حاضر، در اختیار خاندان‌های اشرافی اروپا و به نحو خاص، «انگلیس» است. از اشرافیّت صاحب نفوذ و رأی در مجامع مخفی (دولت سایه) غرب با عنوان اشراف سیاه یاد می‌شود.

اگر طلا نخستین ابزار ما در سیطره و حکومت بر جهان است، بی‌شک مطبوعات و روزنامه‌نگاری، دومین ابزار کار ما خواهد بود. نام‌های «رویتر»، «آسوشیتد پرس»، «فرانس پرس»، در جهان روزنامه‌نگاری برای عموم خبرگزاری‌های جهان شناخته شده است، کمپانی‌های بزرگی که تدارک بخش اعظم اخبار تغذیه‌کنندهٔ جمیع رسانه‌های مکتوب و غیرمکتوب جهان را برعهده دارند.

فئودالیسم محصول فروپاشی امپراتوری روم بود و جانشین اقتصاد سیاسی مبتنی بر برده‌داری... که نتیجهٔ این جانشینی، انحصار مالکیت خصوصی زمین (که قوانین ارث برای پسردار شدن و ارثیهٔ غیرقابل انتقال آن را جاودانه ساخت.) ایجاد نظام سرف‌داری، تمرکز قدرت سیاسی و اقتصادی در جامعهٔ روستایی، ایجاد نوعی نظم ارسیتوکراتیک (نخبه‌سالاری) دائمی، تقسیم اختیارات دولت و تشکیل یک سازمان سلسله مراتبی مشابه در کلیسا بود.

زمانی روزولت، رئیس جمهور گذشتهٔ «آمریکا» گفته بود: در عالم سیاست، هیچ چیز تصادفی روی نمی‌دهد. اگر اتّفاقی رخ داده، مطمئن باشید که طرح آن قبلاً به همان صورت ریخته شده است. روزولت، در مقامی بود که خوب می‌دانست چه می‌گوید.

اینک جنگ جهانی سوم در حال انجام است. این جنگ با جنگ‌افزارهای اطّلاعاتی و با استفاده از انواع تکنیک‌های کنترل ذهن، پروپاگاندا، اطّلاعات غلط، ارعاب و... انجام می‌شود تا نظم کهن را پیش از «نظم جدید» نابود کند.

با مراجعه به اسناد تاریخی، مطالب بیشتری روشن می‌شود... تا سال ۱۹۸۸ م. چهارده وزیر کشور، چهارده وزیر خزانه‌داری، یازده وزیر دفاع و بسیاری از مأموران و مقامات برجستهٔ دولتی از اعضای شورای روابط خارجی بودند.

بخشی از فعّالیت بنیادهای «آمریکا» بت‌سازی از داخل این کشور با چهره‌های بیرونی و جهانی است که توسط آنان افکار و ایده‌های مخالفان آمریکا، شناسایی و بررسی می‌شود؛ از جملهٔ این اشخاص می‌توان به زبان‌شناس معروف آمریکایی که اکثراً او را می‌شناسند، آقای نوام چامسکی اشاره کرد. او سالیان طولانی سعی داشت که آمریکا را به سبب جنگ «ویتنام» محکوم سازد و گرایشات فاشیستی ایالات متّحده را برملا کند. چامسکی به طور مداوم، عواقب بمباران‌های ناپالم را گوشزد می‌کرد؛ امّا همین قدّیس سیاسی که مظهر و سخنگوی آمریکاییان مبارز است، سالیان طولانی به عنوان استاد مؤسّسه علمی M.I.T (ام آی تی) یا همان کارخانهٔ آدم‌سازی «پنتاگون» تدریس می‌کرد. او ارتباط تنگاتنگی نیز با نیروی هوایی «آمریکا»، نیرویی که بمب‌های ناپالم را بر سر ویتنامی‌ها می‌ریخت، دارد.