کتاب اینک آخرالزمان؛ آشنایی با نشانه‌های ظهور و آخرالزمان (جلد ۴)

هر کس ده آیه ابتدایی سوره کهف را حفظ کند از فتنه دجّال در امان می‌ماند.

هر کس ده آیه ابتدایی سوره کهف را حفظ کند از فتنه دجّال در امان می‌ماند.

عبدالله بن سنان، یکی از یاران امام صادق (ع) نقل می‌کند که روزی آن حضرت خطاب به ما فرمود: به زودی شبهه‌ای به شما روی خواهد آورد و شما نه پرچمی خواهید داشت که دیده شود و نه امامی که هدایت کند. تنها کسانی از این شبهه نجات خواهند یافت که «دعای غریق» را بخوانند. عرض کردم: دعای غریق چگونه است؟ فرمود: می‌گویی: «ای خدا، ای بخشنده، ای بخشایشگر، ای کسی که قلب‌ها را دگرگون می‌سازی! قلب مرا بر دینت پایدار فرما».

از پیامبر گرامی اسلام (ص) چنین نقل شده است: هر یک از شما هنگامی که از تشهّد پایانی فارغ شدید، باید که از چهار چیز [به خدا] پناه برید: از عذاب دوزخ، از عذاب قبر، از فتنه زمان زندگی و مرگ و از شرّ مسیح دجّال.

غیبت امام از جامعه و به درازا کشیدن آن، نتیجه بدعهدی و پیمان‌شکنی مردم نسبت به حجت‌های الهی و جانشینان بحق رسول خدا (ص) است. تا زمانی که مردم چنان‌که باید و شاید، به پیمانی که در برابر امامان معصوم (ع) برعهده دارند، وفا نکنند و با همه وجود، آماده پذیرش اوامر و نواهی آنها نشوند، ظهور محقق نخواهد شد، چنان‌که امام عصر (ع) فرمود: اگر شیعیان ما که خداوند توفیق طاعتشان دهد، در راه ایفای پیمانی که بر دوش دارند، هم‌دل می‌شدند، میمنت دیدار ما از ایشان به تأخیر نمی‌افتاد و سعادت دیدار ما زودتر نصیب آنان می‌گشت؛ دیداری بر مبنای شناخت راستین و صداقتی از آنها نسبت به ما.

پیامبر اعظم (ص) در یکی از خطبه‌های خود می‌فرماید: ای مردم! بر روی زمین فتنه‌ای بزرگتر از فتنه دجّال نبوده است، خدای تعالی هیچ پیامبری را برانگیخته، مگر اینکه امّتش را از او برحذر داشته است.

از امام صادق (ع) چنین نقل می‌کند: پنج رویداد پیش از به پا خاستن قائم از نشانه‌ها به شمار می‌رود: برخاستن ندایی از آسمان، خروج سفیانی، شکافته شدن زمین در منطقه بیداء، خروج مردی از یمن و کشته شدن نفس زکیه.

از عذاب دوزخ، از عذاب قبر، از فتنه زمان زندگی و مرگ و از شرّ مسیح دجّال. در برخی روایات نیز توصیه‌هایی برای در امان ماندن از شرّ فتنه دجّال شده است. از جمله در یکی از روایات نبوی می‌خوانیم: هر کس ده آیه ابتدایی سوره کهف را حفظ کند از فتنه دجّال در امان می‌ماند. ه) ویژگی‌های دجّال

انتظار ظهور حجت در آینده‌ای نامشخص هم بیم‌دهنده و هم نویدبخش است. بیم‌دهنده است؛ زیرا منتظر با خود می‌گوید شاید همین سال، همین ماه یا همین روز ظهور رخ دهد. پس باید آماده حضور در پیش‌گاه حجت خدا و تقدیم اعمال خود به آن حضرت باشم. امیدبخش است؛ زیرا منتظر می‌اندیشد شاید در آینده‌ای نزدیک، ظهور رخ دهد و سختی‌ها و مشکلات او به پایان برسد. پس باید پایداری و مقاومت ورزید و تسلیم جریان‌هایی نشد که در پی غارت سرمایه‌های ایمانی و اعتقادی‌اند.

از پیامبر اعظم (ص) نقل شده است که فرمود: دجّال کسی است که چشم چپ او نابیناست و در میان پیشانی او نوشته شده است: کافر. بر چشم او ناخنکی بزرگ است.

هر کس ده آیه ابتدایی سوره کهف را حفظ کند از فتنه دجّال در امان می‌ماند.

ـ سلمان! قسم به آن‌که جانم در دست اوست، آری! و به دنبال آن حاکمان و امیران ستمگر و وزیران فاسق و کارگزاران و کارشناسان ستم‌کار پیدا می‌شوند و [مردم] به خیانت‌کاران اعتماد می‌کنند.

که ممکن است امور مختلفی موجب شود که خداوند ظهور امام مهدی (ع) را بدون تحقق برخی نشانه‌هایی که در روایات از آنها گفت‌وگو شده است ـ حتی نشانه‌های محتوم ـ محقق سازد. بنابراین، باید همواره آماده ظهور بود و با این گمان که چون هنوز فلان نشانه رخ نداده است، پس فعلاً ظهور واقع نمی‌شود، از آمادگی برای ظهور غافل نشویم.

پنج رویداد پیش از به پا خاستن قائم از نشانه‌ها به شمار می‌رود: برخاستن ندایی از آسمان، خروج سفیانی، شکافته شدن زمین در منطقه بیداء، خروج مردی از یمن و کشته شدن نفس زکیه.